Νέα στοιχεία για την επίδραση της κυτταρικής μεμβράνης στην ανάπτυξη του καρκίνου
Τα κύτταρα περιβάλλονται από μια λιπιδική μεμβράνη που τα συγκρατεί και παρέχει προστασία από το περιβάλλον τους. Ωστόσο, περισσότερα στοιχεία υποδεικνύουν ότι αυτές οι μεμβράνες παίζουν σημαντικό ρόλο και στη λειτουργία των πρωτεϊνικών υποδοχέων που περιέχουν. Μία νέα μελέτη από χημικούς του MIT προσθέτει μεγαλύτερη βεβαιότητα σε αυτή την ιδέα, αποκαλύπτοντας ότι η αλλοίωση της σύνθεσης της κυτταρικής μεμβράνης μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία ενός υποδοχέα που προάγει την ανάπτυξη.
Η σύνθεση της μεμβράνης και ο ρόλος της EGFR
Ο υποδοχέας του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) φαίνεται να παγιδεύεται σε υπερδραστήρια κατάσταση όταν η κυτταρική μεμβράνη έχει μεγαλύτερη συγκέντρωση αρνητικά φορτισμένων λιπιδίων. Αυτό ενδέχεται να εξηγεί γιατί καρκινικά κύτταρα με υψηλά επίπεδα αυτών των λιπιδίων εισέρχονται σε μια κατάσταση υπερπροληψίας, επιτρέποντας τους να διαιρούνται χωρίς έλεγχο.
Νέα προοπτική για τη θεραπεία καρκίνου
«Η παραδοσιακή αντίληψη ήταν ότι η μεμβράνη λειτουργεί απλώς ως στήριγμα. Ωστόσο, οι παρατηρήσεις μας υποδεικνύουν ότι ίσως τα λιπίδια της μεμβράνης επηρεάζουν τη λειτουργία των υποδοχέων», αναφέρει η Γκαμπριέλα Σλάου-Κόεν, καθηγήτρια χημείας στο MIT και επικεφαλής της μελέτης. Τα ευρήματα ανοίγουν νέο δρόμο στη δυνατότητα ανεύρεσης θεραπειών για όγκους με τη μείωση του αρνητικού φορτίου, που ίσως περιορίσει την σήμανση του EGFR.
Η μέθοδος έρευνας
Η μελέτη δημοσιεύεται στο περιοδικό eLife και είναι αποτέλεσμα συνεργασίας της ομάδας της Σλάου-Κόεν και άλλων ερευνητών. Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε νανοδίσκους, επιτρέποντας τη μελέτη της λειτουργίας του πλήρους μήκους του υποδοχέα. Αυτό διευκολύνει την κατανόηση των σήματων που μεταφέρονται μέσω του υποδοχέα, κάτι που ήταν πρόβλημα στους προηγούμενους ερευνητικούς προσδιορισμούς.
Συμπεράσματα και μελλοντικές κατευθύνσεις
Με την προσέγγιση τους, οι ερευνητές κατάφεραν να αναδείξουν ότι η παραδοσιακή αναλογία αρνητικά φορτισμένων λιπιδίων στη μεμβράνη κυμαίνεται γύρω στο 15%. Ωστόσο, αν αυτή η αναλογία φτάσει το 60%, ο EGFR αποκτά μια ενεργή κατάσταση που διατηρεί ενεργό τον αναπτυξιακό σήμα συνεχώς, ακόμη και χωρίς την παρουσία του EGF, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της σύνθεσης της κυτταρικής μεμβράνης στην καρκινική ανάπτυξη.
