Νέα ανακαλύψεις για τα εμβόλια mRNA και την ανοσολογική απόκριση
Η εμφάνιση των εμβολίων mRNA κατά του SARS-CoV-2 το 2020 αποτέλεσε μία πραγματική στροφή στην πορεία της πανδημίας COVID-19. Σήμερα, η επαναστατική αυτή τεχνολογία, που τιμήθηκε με Νόμπελ, προσαρμόζεται για να παλέψει τον καρκίνο. Σε κλινικές δοκιμές βρίσκονται εμβόλια mRNA για μελανώμα, μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα και καρκίνο της ουροδόχου κύστης, ανοίγοντας νέες προοπτικές για πρόληψη και θεραπεία της νόσου.
Έρευνα που ανατρέπει τις υποθέσεις
Παρά τις υποθέσεις ότι ένα συγκεκριμένο υποτύπο ανοσολογικών κυττάρων είναι απαραίτητος για την ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος μέσω των εμβολίων mRNA, νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον στη Σεν Λούις δείχνει κάτι διαφορετικό. Ακόμα κι αν λείπουν αυτά τα κύτταρα, το εμβόλιο mRNA μπορεί να προκαλέσει ισχυρές αποκρίσεις που καταπολεμούν τον καρκίνο. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένας «ξάδερφος» αυτού του υποτύπου κυττάρων είναι επίσης ικανός να διεγείρει την αντι-όγκο καλοσύνη, κάτι που άλλες έρευνες δεν είχαν αποδείξει μέχρι τώρα.
Προοπτικές για τη σχεδίαση εμβολίων
Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στις 15 Απριλίου στο περιοδικό Nature, προσφέρουν μία πιο εις βάθος κατανόηση του πώς το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά στα εμβόλια mRNA και κατευθύνουν τη βέλτιστη σχεδίαση εμβολίων για τον καρκίνο. «Μελετώντας ποια ανοσολογικά κύτταρα συμμετέχουν και πώς συντονίζουν την απόκριση, παρέχουμε επιπλέον αναλυτικές πληροφορίες στους προγραμματιστές εμβολίων, ώστε να βελτιώσουν αυτά τα εμβόλια κατά των ογκογόνων πρωτεϊνών», δήλωσε ο Kenneth M. Murphy, καθηγητής παθολογίας και ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον, και ανώτερος συγγραφέας της μελέτης.
Η λειτουργία των εμβολίων mRNA
Τα εμβόλια mRNA λειτουργούν μεταφέροντας οδηγίες, μέσω βιομόριων mRNA, για την παραγωγή τμημάτων πρωτεϊνών από τα ανοσολογικά κύτταρα, τα οποία προκαλούν την καταστροφή των κυττάρων που φέρουν αυτές τις πρωτεΐνες. Οι δενδριτικά κύτταρα (dendritic cells) είναι υπεύθυνα για την παραγωγή αυτών των πρωτεϊνών, και οι T-κύτταρα είναι τα ανοσολογικά κύτταρα που αναλαμβάνουν να εντοπίσουν και να εξοντώσουν.
Ανακάλυψη νέων μηχανισμών
Στην έρευνα, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα εμβολιασμένα ποντίκια παρουσίασαν ισχυρές αποκρίσεις T-κυττάρων, ακόμη και χωρίς τα κλασικά δενδριτικά κύτταρα cDC1. Πιο εντυπωσιακό, τα ποντίκια αυτά ήταν ικανά να απομακρύνουν όγκους σαρκώματος, που αναπτύσσονται σε συνδετικούς ιστούς. Αυτό υποδηλώνει ότι κάποιος άλλος τύπος κυττάρου πρέπει να διεγείρει την απόκριση των T-κυττάρων.
Ακριβώς έτσι, η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα cDC2 συμμετέχουν επίσης στη δημιουργία ανοσολογικής αντίδρασης και στην πρόληψη της ανάπτυξης των όγκων. Όσον αφορά τα μοριακά «δάκτυλα», οι αποκρίσεις των T-κυττάρων που ενεργοποιούνται από τα cDC1s και cDC2s εμφανίζουν ελαφρώς διαφορετικές χημικές υπογραφές, γεγονός που μπορεί να προσφέρει νέα στοιχεία για μια καλύτερη σχεδίαση εμβολίων στο μέλλον.
