Η σχέση του Νικολάκη Ζεγκίνογλου με τις ενοχές και τη θρησκεία
Ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου αισθάνεται τυχερός, καθώς μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια όπου η θρησκεία δεν έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην καθημερινότητά τους, οι παραδόσεις και τα έθιμα είχαν κυρίως εθιμοτυπικό χαρακτήρα. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο περιοδικό Gala και στον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαϊωάννου, αναφέρθηκε στους σκοπέλους του να ζει με ενοχές και στην επίδραση της θρησκείας στη ζωή του.
Μάχη με τις ενοχές
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο γνωστός ηθοποιός επιβεβαίωσε ότι οι ενοχές που ένιωθε στο παρελθόν ανήκουν πλέον στο παρελθόν. “Όχι, δεν είμαι ενοχικός πια”, δήλωσε με αυτοπεποίθηση. Ωστόσο, η πορεία του προς την απελευθέρωση από αυτές, δεν ήταν πάντα εύκολη. “Έχω δουλέψει και μόνος μου αλλά και με τη βοήθεια ειδικών”, είπε, δείχνοντας την αξία της υποστήριξης που μπορεί να προσφέρει η ψυχολογία.
Προέλευση των ενοχών
Η κουβέντα γύρω από τις ρίζες των ενοχών ανοίγει το θέμα των παιδικών χρόνων. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι τέτοιες καταστάσεις συχνά δημιουργούνται από την επιθυμία να ευχαριστούμε τους γύρω μας. “Για παράδειγμα, «δώσε φιλάκι στον παππού για να μη στενοχωρηθεί», «κάνε αυτό για να μη στενοχωρήσεις τον μπαμπά»… Αρχίζεις λοιπόν να βάζεις τον εαυτό σου πίσω και να κάνεις πράγματα που δεν θέλεις, μόνο και μόνο για να ευχαριστήσεις τους άλλους”.
Η θρησκεία στη ζωή του
Μιλώντας για τη θρησκεία, ο Νικολάκης θυμήθηκε τη γιαγιά του, η οποία υπήρξε ιδιαίτερα θρήσκα. “Η γιαγιά μου ήταν πολύ θρήσκα, αλλά μέχρι εκεί”, παραδέχθηκε. Χαρακτήρισε τη θρησκεία στην οικογένειά του ως κάτι εθιμοτυπικό που δεν επηρέασε δραστικά τη ζωή του. “Μια φορά με πήρε μαζί της στην εκκλησία και είπαν ‘πάρτε τον πίσω’. Είδα τη γιαγιά να κάνει μετάνοιες και τις έκανα κι εγώ σαν αερόμπικ!”, ανέφερε με χιούμορ, δείχνοντας πως δεν έβλεπε τη θρησκεία ως επιβολή, αλλά ως έναν τρόπο σύνδεσης με κοινά έθιμα και παραδόσεις.
Σύγχρονη αντίληψη
Καταλήγοντας, ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου εξήγησε ότι για εκείνον, η Εκκλησία έχει έναν κοινωνικό ρόλο, καθώς προάγει την αλληλεγγύη και τη συγκέντρωση των ανθρώπων γύρω από παραδόσεις. Εν τέλει, οι προσωπικές του εμπειρίες μαρτυρούν ότι οι θρησκευτικές παραδόσεις μπορούν να συνυπάρχουν αρμονικά με μια φιλοσοφία ζωής που βασίζεται στη προσωπική ανάπτυξη και την αυτοεκτίμηση.
