Δηλώσεις του Νικολάκη Ζεγκίνογλου για τη θρησκεία και τις ενοχές
«Είμαι πολύ τυχερός γιατί μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου η θρησκεία δεν καθόριζε τη ζωή μας, ήταν περισσότερο εθιμοτυπική», επισημαίνει ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου σε πρόσφατη συνέντευξή του. Ο γνωστός ηθοποιός μοιράστηκε τις σκέψεις του με τον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαϊωάννου στο περιοδικό Gala. Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από τις ενοχές και την παιδική του ηλικία, καθώς και σχετικά με τη θρησκεία.
Η αντιμετώπιση των ενοχών
Όταν ρωτήθηκε αν νιώθει ενοχές, ο Ζεγκίνογλου απάντησε αρνητικά. «Όχι πλέον», είπε χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, εξέφρασε ότι η διαδικασία αυτή ήταν μια προσπάθεια που έκανα τόσο μόνος του, όσο και με τη βοήθεια ειδικών. «Οι ενοχές ξεκινούν συχνά από την παιδική ηλικία», ανέφερε, αναφερόμενος στις αντιλήψεις που καλλιεργούνται από το οικογενειακό περιβάλλον. “Όλοι έχουμε νιώσει καταστάσεις, όπως το ‘δώσε φιλάκι στον παππού για να μη στενοχωρηθεί’”, πρόσθεσε.
Η θρησκεία ως έθιμο
Σχετικά με τη θρησκεία, ο Νικολάκης εξέφρασε την τύχη του να ανήκει σε μια οικογένεια που η θρησκεία είχε περισσότερο διακοσμητικό χαρακτήρα. «Η γιαγιά μου ήταν πολύ θρήσκα, όμως δεν ήθελα να είμαι αναγκασμένος σε αυτό», τόνισε. Θυμήθηκε μια φορά που τον πήρε μαζί της στην εκκλησία, όπου οι ιερείς ζήτησαν να τον πάρουν πίσω, καθώς το θέαμα του να κάνει μετάνοιες τον έκανε να φαίνεται τρομακτικά αστείος: “Τις έκανα κι εγώ σαν αερόμπικ!”, είπε γελώντας. Για εκείνον, η Εκκλησία είναι ένας θεσμός που ενώνει τους ανθρώπους γύρω από παραδοσιακά έθιμα.
Ο ρόλος της Εκκλησίας
«Η ουσία για μένα είναι ότι η Εκκλησία θα πρέπει να είναι ένας χώρος συνάθροισης των ανθρώπων γύρω από κοινούς κανόνες και παραδόσεις. Έτσι τη βλέπω εγώ», δήλωσε ο ηθοποιός. Οι απόψεις του αποτυπώνουν την ελευθερία στην προσωπική του πίστη και την άποψή του σχετικά με την κοινωνική διάσταση της θρησκείας.
Η συνέντευξη του Νικολάκη Ζεγκίνογλου προσφέρει μια ενδιαφέρουσα προοπτική για τις σχέσεις μεταξύ θρησκείας, ενοχών και προσωπικών αξιών σε μια μοντέρνα ελληνική οικογένεια, που καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στις παραδόσεις και τις σύγχρονες προκλήσεις.
