Ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου μιλά για την προσωπική του σχέση με τη θρησκεία

Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για την οικογένεια στην οποία μεγάλωσε, καθώς και για τη σχέση του με τις ενοχές. Όπως τόνισε, η θρησκεία στην οικογένειά του υπήρξε περισσότερο ένα έθιμο παρά καθοριστικός παράγοντας στη ζωή τους.

Η επιρροή της γιαγιάς του

Αναφερόμενος στη γιαγιά του, ο Ζεγκίνογλου την περιέγραψε ως πολύ θρήσκα. Μάλιστα, θυμήθηκε μια χαρακτηριστική στιγμή όταν τον πήρε μαζί της στην εκκλησία. «Ήταν μια μέρα που, κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, άκουσα να λένε “πάρτε τον πίσω”. Είπα τότε πως παρακολουθούσα τη γιαγιά να κάνει μετάνοιες και αποφάσισα να τις κάνω κι εγώ, σαν μια γυμναστική» καθώς, όπως είπε, για εκείνον ο ρόλος της Εκκλησίας είναι να ενώνει τους ανθρώπους γύρω από παραδόσεις και έθιμα.

Η ενηλικίωση και οι ενοχές

Μιλώντας για τις ενοχές που μπορεί να βιώνει κάποιος μεγαλώνοντας, δήλωσε πως αυτές προέρχονται συνήθως από την παιδική ηλικία. «Σύμφωνα με τις εμπειρίες μου, πολλές φορές οι γονείς λένε στα παιδιά τους “κάνε αυτό για να μην στενοχωρήσεις τους άλλους”. Αυτή η νοοτροπία μπορεί να μας κάνει να τοποθετήσουμε τον εαυτό μας σε δεύτερη μοίρα», εξήγησε.

Συμπεράσματα και αυτογνωσία

Ο Νικολάκης υπογράμμισε ότι η ανάπτυξή του δεν ήταν εύκολη, ωστόσο, κατάφερε να απελευθερωθεί από αυτές τις ενοχές. «Πρόκειται για μια διαδικασία που είτε την κάνεις μόνος σου είτε με τη βοήθεια ειδικών. Ευτυχώς, δεν αισθάνομαι πλέον ενοχικός», επισήμανε, δίνοντας έμφαση στη σημασία της αυτογνωσίας για την ανθρώπινη ανάπτυξη.