Σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση γύρω από τον Μακάριο Λαζαρίδη και το πτυχίο του
Στις πολιτικές εξελίξεις που αφορούν τον Μακάριο Λαζαρίδη, τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, έρχεται να προστεθεί μια νέα διάσταση, δημιουργώντας εκρηκτικές καταστάσεις στο πολιτικό σκηνικό. Η αντιπολίτευση κλιμακώνει τις επιθέσεις της, με στόχο την αποπομπή του μετά τον πρόσφατο ανασχηματισμό.
Η αντιπολίτευση αμφισβητεί τη νομιμότητα του διορισμού του
Η διαμάχη επικεντρώνεται στο πτυχίο του κ. Λαζαρίδη και στις συνθήκες υπό τις οποίες ανέλαβε το 2007 καθήκοντα Ειδικού Επιστήμονα στο υπουργείο Παιδείας. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι επιμένουν ότι η επαγγελματική του διαδρομή δεν καλύπτει τα απαραίτητα προσόντα για τη θέση. Παράλληλα, η κυβέρνηση υπερασπίζεται τη διορισμένη του θέση, χαρακτηρίζοντας τις διαμαρτυρίες του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων κομμάτων ως προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων.
Σφοδρές αντιδράσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης
Η αξιωματική αντιπολίτευση, εκπροσωπούμενη από το ΠΑΣΟΚ, αναδεικνύει την ωμή αλήθεια πίσω από τον διορισμό του Λαζαρίδη, αναφέροντας ότι δεν πληρούσε τα τυπικά προσόντα σύμφωνα με τον νόμο 2190/1994, ο οποίος απαιτούσε πτυχίο ΑΕΙ ή ανώτερης βαθμίδας εκπαίδευσης. Το ΠΑΣΟΚ τονίζει ότι αυτή δεν είναι απλώς μια ασήμαντη λεπτομέρεια, αλλά θεμελιώδες ζήτημα που επηρεάζει την πολιτική αξιοπιστία.
Ενορχηστρωμένες επιθέσεις κατά της κυβέρνησης
Το ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, εκτιμά ότι η περίπτωση του Лαζαρίδη εκθέτει την κυβέρνηση και το επιτελικό κράτος, συνδέοντας την υπόθεση με τις κυβερνητικές υποσχέσεις περί αριστείας και αξιοκρατίας. Το ΚΚΕ αποκαλεί τον Λαζαρίδη μέλος της Εξεταστικής που «πήρε πτυχίο στη συγκάλυψη» και αναφέρεται σε μια «σταδιοδρομία στο αντικομμουνισμό». Η Νέα Αριστερά φωνάζει για άμεση απομάκρυνση, χαρακτηρίζοντας τον ως έναν προκλητικό ψεύτη.
Πολιτική εκμετάλλευση και τοποθετήσεις από άλλα κόμματα
Η Ελληνική Λύση διατείνεται ότι ανέδειξε πρώτη το θέμα, προσδιορίζοντας τη σημασία του, ενώ η ΝΙΚΗ κάνει λόγο για «ηθικό ξεπεσμό» εξαιτίας του δεύτερου διορισμού του Λαζαρίδη, χαρακτηρίζοντας το πτυχίο του ως «μαϊμού». Μεθοδικά, επιχειρεί να καταδείξει την πολιτική ηθική που κατά τη γνώμη τους απουσιάζει, καλώντας για παραδειγματική συνείδηση απέναντι στη κοινωνία.
