
Οι απρόσμενες ανοσολογικές οδοί των εμβολίων mRNA κατά του καρκίνου
Η εμφάνιση των εμβολίων mRNA κατά του SARS-CoV-2 το 2020 άλλαξε ριζικά την πορεία της πανδημίας COVID-19. Αυτή τη στιγμή, η τεχνολογία αυτή, βραβευμένη με Νόμπελ, προσαρμόζεται στη μάχη κατά του καρκίνου, με κλινικές δοκιμές να διεξάγονται για τον μελανό καρκίνο, τον καρκίνο του πνεύμονα και την κύστη, μεταξύ άλλων. Αυτή η πρόοδος φέρνει νέες δυνατότητες για την πρόληψη και θεραπεία της νόσου.
Ανατρεπτικά αποτελέσματα από τη νέα μελέτη
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις υποστηρίζουν ότι οι αρχικές υποθέσεις για το ρόλο συγκεκριμένων υποτύπων ανοσοποιητικών κυττάρων στην ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος από τα εμβόλια mRNA μπορεί να μην είναι απόλυτα σωστές. Μια νέα μελέτη σε ποντίκια δείχνει ότι τα εμβόλια αυτά μπορούν να ενεργοποιήσουν ισχυρές αντι-καρκινικές αντιδράσεις ακόμη και στην απουσία αυτών των κυττάρων. Το επικεντρώνεται κυρίως σε ένα συγγενή υποτύπου, ο οποίος φαίνεται να μπορεί επίσης να διεγείρει τη θανάτωση όγκων – μια ανατροπή που προκαλεί ενδιαφέρον εφόσον αυτός ο υποτύπος δεν συμμετέχει σε αντιδράσεις άλλων εμβολίων.
Η μελέτη και οι συνέπειές της
Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στις 15 Απριλίου στο επιστημονικό περιοδικό Nature, προσφέροντας μια πιο ολοκληρωμένη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά στα εμβόλια mRNA. “Διερευνώντας ποια ανοσοκύτταρα εμπλέκονται και πώς συντονίζουν τις αντιδράσεις τους, παρέχουμε πολύτιμες πληροφορίες στους αναDevelopers εμβολίων”, δήλωσε ο Kenneth M. Murphy, MD, PhD, από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον.
Η λειτουργία των εμβολίων mRNA
Τα εμβόλια mRNA λειτουργούν μεταφέροντας οδηγίες σε ανοσοκύτταρα για να παραγάγουν κομμάτια πρωτεΐνης που ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα για να καταστρέψει τα κύτταρα που φέρουν αυτές τις πρωτεΐνες. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, οι δενδριτικές κυττάρων παράγουν αυτές τις πρωτεΐνες από τις οδηγίες mRNA, και οι Τ-κύτταροι είναι εκείνοι που αναλαμβάνουν να «εξοντώσουν» τους καρκινικούς όγκους.
Τα ευρήματα και οι προοπτικές
Στη διάρκεια της έρευνας, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα ποντίκια που εμβολιάστηκαν με mRNA ενεργοποίησαν ισχυρές Τ-κυτταρικές αντιδράσεις, ανεξαρτήτως της παρουσίας ή απουσίας συγκεκριμένων δενδριτικών υποτύπων (cDC1). Ενδεικτικό είναι ότι αυτά τα ποντίκια κατάφεραν να ξεπεράσουν καρκινικούς όγκους σαρκώματος – καρκίνοι που αναπτύσσονται στους συνδετικούς ιστούς. Αυτό υποδηλώνει ότι κάποιος άλλος τύπος κυττάρου πιθανότατα διεγείρει την αντίδραση Τ-κυττάρων.
Μέσω της ανάλυσης, οι ερευνητές εντόπισαν ότι οι cDC2s συμμετέχουν επίσης στην ενεργοποίηση Τ-κυττάρων και στην αποτροπή ανάπτυξης όγκων. Η μελέτη αποκάλυψε ότι οι Τ-κύτταροι που ενεργοποιούνται από τις cDC1s και cDC2s έχουν ελαφρώς διαφορετικά «αποτυπώματα» σε μοριακό επίπεδο. Αυτές οι διαφορές μπορούν να είναι καθοριστικές για το σχεδιασμό καλύτερων εμβολίων στο μέλλον.














