Συγκλονιστική καταγγελία μητέρας για κατάσχεση χρημάτων που συγκεντρώθηκαν για ανάγκες παιδιού
Μια σπαρακτική ιστορία που αναδεικνύει την γραφειοκρατική αναλγησία ήρθε στο φως της δημοσιότητας από τη Χίο. Μητέρα μονογονέας καταγγέλλει ότι ο Δήμος Χίου προχώρησε σε κατάσχεση χρημάτων από τον λογαριασμό της, συγκεκριμένα ποσά που είχαν συγκεντρωθεί για τη νοσηλεία του παιδιού της, το οποίο δίνει μάχη με την υγεία του στο νοσοκομείο.
Κινήσεις που προκαλούν αγανάκτηση
Η γυναίκα από το Βροντάδο βρίσκεται σε μια αδυσώπητη κατάσταση, καθώς το παιδί της νοσηλεύεται στο Θριάσιο με σοβαρά εγκαύματα. Όπως εξηγεί, τα χρήματα, συνολικού ύψους 700 ευρώ, είχαν συγκεντρωθεί από φίλους της οικογένειας και για να καλύψουν τις ανάγκες του κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο νοσοκομείο, ωστόσο, ο Δήμος της αφαίρεσε το μεγαλύτερο μέρος αυτών. «Μου άφησαν μόλις 200 ευρώ» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ορθολογικά μέτρα ή καλλιέργεια επιπλέον ψυχικών φορτίσεων;
Η μητέρα, προφανώς απηυδωμένη και αβοήθητη, τονίζει ότι με την κατάσταση αυτή βρίσκεται σε ακόμα πιο δύσκολη θέση: «Εγώ και το 1 ευρώ το είχα ανάγκη, πρέπει να βρω κατάλυμα κατά τη διάρκεια της νοσηλείας». Αν για κάτι, αυτή τη στιγμή, χρειάζεται στήριξη, είναι κυρίως σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, καθώς αναγκάζεται να κοιμάται σε καρέκλα δίπλα από το παιδί της, με μοναδικό προσανατολισμό την αποκατάσταση της υγείας του.
Η απάντηση του Δήμου και οι πολιτικές αντιπαραθέσεις
Αυτή η απαράδεκτη κατάσταση προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις. Ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας και πρώην Δήμαρχος της Χίου, Σταμάτης Κάρμαντζης, έκανε λόγο για απαράδεκτη ενέργεια εκ μέρους του Δήμου. Ο νυν Δήμαρχος, Γιάννης Μαλαφής, δήλωσε ότι το κατασχετήριο ήταν σε ισχύ από τον Απρίλιο του 2022, περίοδο κατά την οποία ο ίδιος ήταν δήμαρχος, προσθέτοντας ότι δεν πρόκειται να εργαλειοποιήσει τη δύσκολη κατάσταση της οικογένειας για μικροπολιτικά οφέλη.
Σκηνικό ελπίδας ή επικοινωνιακή αναπαραγωγή;
Σε σχετική ανακοίνωση, το γραφείο τύπου του Δήμου Χίου υπογράμμισε ότι η είσπραξη των εσόδων είναι υποχρέωση τους και ότι οι διοικητικές πράξεις πρέπει να τηρούν τη νομοθεσία, απορρίπτοντας κατηγορίες περί λαϊκισμού. Αναρωτιέται, ωστόσο, αν δίνονται οι κατάλληλες λύσεις στις ευαίσθητες περιπτώσεις, όπως αυτή της συγκεκριμένης μητέρας. Είναι εμφανές ότι η ανάγκη για έναν ανθρωπιστικό διάλογο και μέτρα στήριξης είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
