Ο ρόλος του ανοσοποιητικού στη μάθηση αποφυγής τροφών

Μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Βόννης και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βόννης αποκάλυψε έναν κρίσιμο μηχανισμό που σχετίζεται με τη μάθηση αποφυγής τροφών. Τα στοιχεία έρχονται από μια νέα μελέτη που δείχνει πώς η επικοινωνία μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων και των λιποκυττάρων διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην επιβίωση.

Μάθηση αποφυγής και ανοσοποιητική αντίδραση

Όπως έχει παρατηρηθεί, όταν οι άνθρωποι ή τα ζώα καταναλώνουν κάτι που τα κάνει να αισθάνονται άσχημα, τείνουν να αποφεύγουν αυτή την τροφή στο μέλλον. Ωστόσο, προηγουμένως δεν είχε γίνει κατανοητό πώς ακριβώς συμβαίνει αυτή η διαδικασία της αποφυγής. Η νέα έρευνα παρέχει πολύτιρες πληροφορίες για το πώς το ανοσοποιητικό σύστημα προειδοποιεί τον εγκέφαλο να αποφεύγει επικίνδυνες τροφές.

Η μελέτη που έρχεται από τη φρουτοπεταλούδα

Η μελέτη διεξήχθη από ερευνητές της Βόννης και του Πανεπιστημίου Tohoku στην Ιαπωνία. Χρησιμοποίησαν μια γνωστή πειραματική μορφή, τη φρουτοπεταλούδα (Drosophila), για να αποκαλύψουν έναν προηγουμένως άγνωστο μηχανισμό. Αυτός μπορεί να υπάρχει και σε παρόμοια μορφή σε θηλαστικά και ανθρώπους. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Neuron.

Πειράματα που αναδεικνύουν τη σχέση εγκεφάλου-σώματος

Οι ερευνητές έδωσαν στις φρουτοπεταλούδες τη δυνατότητα να επιλέξουν μεταξύ δύο τύπων τροφών. Ο ένας ήταν μολυσμένος με την παθογόνο βακτηρίδιο Pseudomonas entomophila, ενώ ο άλλος περιείχε μια ακίνδυνη παραλλαγή. Παρατηρήθηκε ότι οι φρουτοπεταλούδες χωρίς καμία προηγούμενη κακή εμπειρία προτιμούσαν το βλαβερό φαγητό λόγω της ελκυστικής του οσμής.

Αντίκτυποι στη συμπεριφορά

Ωστόσο, οι φρουτοπεταλούδες σύντομα ανίχνευσαν τους επικίνδυνους παράγοντες μέσω του έμφυτου ανοσοποιητικού τους συστήματος. Με τη βοήθεια ειδικών υποδοχέων, που ενεργοποιούνται από τα συστατικά του βακτηριακού κυτταρικού τοιχώματος, η αντίδραση αυτή επικοινωνείται στον εγκέφαλο. Η ενεργοποίηση αυτών των υποδοχέων προκαλεί την απελευθέρωση του νευροδιαβιβαστή οκτοπαμίνης, η οποία δρα κατά παρόμοιο τρόπο με την αδρεναλίνη.

Η σκέψη πίσω από τις επιπτώσεις της λιπαρής ύλης

Αυτός ο οκτοπαινής διεγείρει την παραγωγή ντοπαμίνης στα λιποκύτταρα, η οποία στη συνέχεια ενεργοποιεί τους εγκεφαλικούς νευρώνες συνδεδεμένους με τη μάθηση και την απόφαση αποφυγής. Τελικά, αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι φρουτοπεταλούδες να αποφεύγουν την οσμή του παθογόνου βακτηρίου. Όπως αναφέρθηκε από τους ερευνητές, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε αυτή τη σύνθετη αλληλεπίδραση καθώς η λιπώδης ιστός διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη μάθηση της αποφυγής των βλαβερών τροφών.