Νέα μελέτη αποκαλύπτει τις πρώιμες τακτικές αποφυγής του παγκρεατικού καρκίνου
Μια πρόσφατη μελέτη ρίχνει φως στο πώς ο παγκρεατικός καρκίνος μπορεί να αρχίσει να προετοιμάζεται για να «κρυφτεί» από το ανοσοποιητικό σύστημα πολύ πριν από την πλήρη ανάπτυξή του. Ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι πολύ πρώιμες, προ-καρκινικές κυτταρικές ομάδες στο πάγκρεας δεν διασπείρονται τυχαία, αλλά συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένες ομάδες, δημιουργώντας μικρές «γειτονιές» μέσα στους ιστούς. Αυτές οι πρώιμες ομάδες κυττάρων φαίνεται επίσης να επικοινωνούν άμεσα με τα γειτονικά ανοσοποιητικά κύτταρα, με τρόπους που μπορεί να αποδυναμώσουν την ικανότητα του οργανισμού να τα καταπολεμήσει.
Σημαντικά ευρήματα από την έρευνα
Η μελέτη, που διεξήχθη από ερευνητές του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, προσφέρει νέες πληροφορίες για το πώς ο παγκρεατικός καρκίνος μπορεί να αρχίσει να σχηματίζεται χρόνια πριν από την κλινική ανίχνευσή του. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι πρώιμες προ-καρκινικές κυτταρικές ομάδες οργανώνονται σε διακριτές «νίχες» και συμμετέχουν σε στοχευμένες αλληλεπιδράσεις με τα ανοσοποιητικά κύτταρα, πιθανόν δημιουργώντας ένα ανοσοκατασταλτικό περιβάλλον από τα πρώτα στάδια ανάπτυξης της νόσου.
Η μέθοδος της έρευνας
Η μελέτη, υπό την καθοδήγηση του Δρ. Όρεν Πάρνας και με τη συμμετοχή του φοιτητή Σεμπάστιαν Αρκίλα-Μπαρέρα, χρησιμοποιεί προηγμένες τεχνικές όπως η αλληλούχιση RNA σε επίπεδο κυττάρου και η χωρική μεταγραφωμική για να εξετάσει δείγματα παγκρεατικού ιστού. Διατηρώντας το χωρικό πλαίσιο χιλιάδων μεμονωμένων κυττάρων, οι ερευνητές κατάφεραν να χαρτογραφήσουν πώς διαφορετικοί τύποι κυττάρων οργανώνονται μέσα σε προ-καρκινικές βλάβες και πώς αλληλεπιδρούν με τα γύρω ανοσοποιητικά κύτταρα.
Ο παγκρεατικός αδενωματώδης καρκίνος είναι από τους πιο θανατηφόρους τύπους καρκίνου, κυρίως λόγω της καθυστερημένης διάγνωσης και των περιορισμένων επιλογών θεραπείας. Παρά το γεγονός ότι οι προ-καρκινικές βλάβες μπορεί να υπάρχουν για μια δεκαετία ή και περισσότερο πριν από την ανάπτυξη του επεμβατικού καρκίνου, οι λεπτομέρειες σχετικά με τη δομή αυτών των πρώιμων κυτταρικών αλλαγών παραμένουν ελάχιστα κατανοητές.
Σημασία των ευρημάτων
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι αυτά τα πρώιμα αλλοιωμένα κύτταρα δεν είναι τυχαία κατανεμημένα», δήλωσε ο Δρ. Πάρνας. «Αντίθετα, τα κύτταρα με παρόμοιες ταυτότητες τείνουν να συσσωρεύονται, σχηματίζοντας ημι-ομοιογενείς νίχες που φαίνεται να αλληλεπιδρούν ενεργά με συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες ανοσοποιητικών κυττάρων.»
Ο Σεμπάστιαν Αρκίλα-Μπαρέρα τόνισε ότι η οργάνωση αυτών των κυττάρων παρέχει σημαντικές ενδείξεις σχετικά με την πρόοδο της νόσου. «Τα χωρικά πρότυπα που παρατηρήσαμε υποδηλώνουν ότι η ταυτότητα των κυττάρων καθορίζεται νωρίς, ακολουθούμενη από τοπική επέκταση», εξήγησε. «Αυτό βοηθά να ξεκαθαρίσει πώς οι προ-καρκινικές βλάβες αναπτύσσονται και εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου.»
Η Δρ. Σαρόν Τορνόβσκι-Μπαμπέι υπογράμμισε την μεταφραστική σημασία των ευρημάτων. «Κατανοώντας τη διαδικασία σχηματισμού και ανάπτυξης των βλαβών, μπορεί να είμαστε σε θέση να εντοπίσουμε καλύτερα τις βλάβες υψηλού κινδύνου και, στο μέλλον, να σχεδιάσουμε στρατηγικές παρέμβασης πριν ο καρκίνος αναπτυχθεί πλήρως», δήλωσε.
Σημαντικά, οι ερευνητές παρατήρησαν παρόμοιες κυτταρικές οργανώσεις και αλληλεπιδράσεις ανοσοποιητικών κυττάρων σε ανθρώπινο παγκρεατικό ιστό, ενισχύοντας τη σημασία των ευρημάτων πέρα από τα ζωικά μοντέλα.
Συνολικά, τα αποτελέσματα προσφέρουν μια πιο λεπτομερή εικόνα των πρώιμων γεγονότων στην έναρξη του παγκρεατικού καρκίνου και επισημαίνουν πώς η χωρική οργάνωση και οι αλληλεπιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να διαμορφώνουν τα αποτελέσματα της νόσου πολύ πριν εμφανιστούν τα συμπτώματα.
