UCF ερευνητής εξερευνά σήματα ινσουλίνης ως νέο στόχο για διαβητική νευροπάθεια
Η νευροπάθεια, με συμπτώματα όπως χρόνιος πόνος, μούδιασμα και τσούξιμο στα χέρια και τα πόδια, αποτελεί μια δύσκολη πραγματικότητα για πολλούς ασθενείς με διαβήτη τύπου 1. Ωστόσο, μια νέα έρευνα που χρηματοδοτείται από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH) μπορεί να φέρει ελπίδα.
Μια νέα προσέγγιση στη θεραπεία της νευροπάθειας
Ο Δρ. Τζιμ Νίκολς, βοηθός καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κεντρικής Φλόριντα (UCF), εστιάζει σε μηχανισμούς που συχνά παραβλέπονται, αναζητώντας πώς η αδυναμία παραγωγής ινσουλίνης μπορεί να έχει «καταρρακτώδεις» συνέπειες σε άλλες περιοχές του σώματος, όπως η επεξεργασία και η καταγραφή των αισθήσεων από τον εγκέφαλο.
Οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 δεν παράγουν ινσουλίνη, την ορμόνη που ρυθμίζει τη γλυκόζη στο αίμα, και είναι υποχρεωμένοι να κάνουν ενέσεις ινσουλίνης για να επιβιώσουν. Ο Δρ. Νίκολς, πριν ενταχθεί στο UCF, είχε αφιερώσει πολλά χρόνια στην αναζήτηση νέων αιτίων της διαβητικής νευροπάθειας. Θεωρεί ότι οι ανωμαλίες στη σήμανση ινσουλίνης των περιφερικών νεύρων μπορεί να είναι ο κύριος παράγοντας που συμβάλλει στην ανάπτυξη της νευροπάθειας. Με βάση τα πρώτα του ευρήματα, το Εθνικό Ινστιτούτο Διαβήτη και Πεπτικών και Νεφρικών Νόσων, που ανήκει στο NIH, πρόσφατα χορήγησε στο UCF επιχορήγηση ύψους 747.000 δολαρίων για να επεκτείνει αυτή την έρευνα.
Η σημασία της έρευνας για τους ασθενείς
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι διαβητικοί ασθενείς είναι η απώλεια αίσθησης στα άκρα τους, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ατυχήματα όπως κοψίματα ή φουσκάλες, τα οποία μπορεί να μολυνθούν και σε ορισμένες περιπτώσεις να απαιτήσουν ακρωτηριασμό. Αυτές οι επιπλοκές εμφανίζονται πιο συχνά σε ασθενείς με κακή ρύθμιση της γλυκόζης στο αίμα. Ο Δρ. Νίκολς ελπίζει ότι η έρευνά του θα οδηγήσει σε θεραπείες που θα ρυθμίζουν και θα βελτιώνουν τη σήμανση των νευρών, ενσωματώνοντας τη διαδικασία στη διαχείριση της γλυκόζης.
«Εξερευνούμε μια νέα περιοχή», δήλωσε ο Δρ. Νίκολς. «Οι στόχοι της έρευνάς μας επικεντρώνονται στη σήμανση ινσουλίνης και στο πώς η νευροπάθεια εξελίσσεται λόγω της δυσλειτουργίας της ινσουλίνης. Στοχεύουμε σε διαφορετικούς τρόπους να τροποποιήσουμε τη σήμανση ινσουλίνης για να αποτρέψουμε την εκφύλιση των νεύρων.»
Στρατηγικές για την εκπαίδευση των φοιτητών
Τα επόμενα τρία χρόνια, ο Δρ. Νίκολς και η ομάδα του θα καταγράψουν τη συμπεριφορά των νευρών, τα σήματα τους και τα γύρω κύτταρα, αναζητώντας τρόπους να ρυθμίσουν αυτά τα συστήματα ώστε να ανακουφίσουν τα συμπτώματα της νευροπάθειας. Αν και οι εγκεκριμένες θεραπείες, όπως τα οπιοειδή και τα αντικαταθλιπτικά, μπορούν να μειώσουν τα συμπτώματα, ο Δρ. Νίκολς ελπίζει ότι η νέα του θεραπεία θα αποτελέσει μια πιο βιώσιμη εναλλακτική λύση για τους διαβητικούς ασθενείς.
«Υπάρχουν τυπικές θεραπείες πόνου, αλλά προσπαθούμε να απομακρυνθούμε από αυτές, καθώς η διαβητική νευροπάθεια δεν ανταποκρίνεται καλά στις βασικές θεραπείες που έχουμε», εξήγησε. «Στόχος μας είναι να βρούμε καλύτερες θεραπείες.»
Ο Δρ. Νίκολς εντάχθηκε στο UCF το καλοκαίρι του 2025 και επιθυμεί να εμπνεύσει τους φοιτητές να ακολουθήσουν τολμηρές νέες κατευθύνσεις στην έρευνα. Ενθαρρύνει τους φοιτητές να μην φοβούνται τις αποτυχίες που οδηγούν στην επιτυχία. «Ένα από τα πράγματα που λέω στους φοιτητές είναι ότι αποτυγχάνουμε γρήγορα και με ασφάλεια εδώ», δήλωσε. «Θέλουμε να αποτύχουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα για να μάθουμε γρήγορα χωρίς να επηρεαστεί η πορεία μας.»
Η Χισόμ Ακανίρου ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στη βιοτεχνολογία στο UCF το 2024, μετά από σχεδόν πέντε χρόνια εργασίας στον τομέα της βιοϊατρικής στη Νιγηρία. Τώρα, ως υποψήφια διδάκτωρ στη βιοϊατρική επιστήμη, συμμετείχε στο εργαστήριο του Δρ. Νίκολς, καθώς επιθυμεί να βοηθήσει ασθενείς όπως οι γονείς της, που και οι δύο υπέφεραν από διαβήτη. «Αυτό είναι προσωπικό για μένα, γιατί η μητέρα μου ήταν διαβητική και πέθανε από επιπλοκές», δήλωσε η Ακανίρου. «Ο πατέρας μου τώρα δείχνει σημάδια περιφερικής νευροπάθειας. Υπάρχουν θεραπείες για άλλες συννοσηρότητες του διαβήτη, αλλά πιστεύω ότι θα ήταν πολύ χρήσιμο να έχουμε κάτι που να μπορεί πραγματικά να βοηθήσει καλύτερα τον νευροπαθητικό πόνο.»
