Το αδιέξοδο Τραμπ σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης στο Ιράν
Ο Ντόναλντ Τραμπ, όπως αναφέρει ο Λευκός Οίκος, φαίνεται έτοιμος να προχωρήσει σε στρατιωτική δράση κατά του Ιράν. Ωστόσο, οι επιλογές του είναι περιορισμένες και δύσκολα θα μπορούσαν να υποστηρίξουν το κίνημα διαμαρτυρίας που έχει αναπτυχθεί στη χώρα. Η ιστορία μας διδάσκει ότι οι αμερικανικές παρεμβάσεις στην περιοχή σπάνια έχουν θετικά αποτελέσματα.
Μειωμένες στρατιωτικές δυνατότητες
Εμπνευσμένος από την επιχείρηση κατά του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα, ο Τραμπ έχει εκφράσει την επιθυμία του για στρατιωτική δράση κατά του ιρανικού καθεστώτος. Ωστόσο, οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή έχουν μειωθεί τους τελευταίους μήνες, γεγονός που περιορίζει περαιτέρω τις επιλογές του. Από τον Οκτώβριο, οι ΗΠΑ δεν έχουν αναπτύξει αεροπλανοφόρο στη Μέση Ανατολή, μετά από σχεδόν δύο χρόνια συνεχούς παρουσίας.
Πλοία όπως το USS Gerald R. Ford και το USS Nimitz έχουν αποσυρθεί από την περιοχή, κατευθυνόμενα προς την Καραϊβική και τις δυτικές ακτές των ΗΠΑ. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε αεροπορική ή πυραυλική επίθεση θα πρέπει να στηριχθεί σε αμερικανικές ή συμμαχικές βάσεις στη Μέση Ανατολή. Μια εναλλακτική θα ήταν οι επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας με βομβαρδιστικά B-2, αλλά μια τέτοια ενέργεια σε αστική περιοχή θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη.
Πολιτικές και στρατηγικές προκλήσεις
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη καθώς οι ΗΠΑ θα χρειαστεί να εξασφαλίσουν τη συναίνεση χωρών όπως το Κατάρ, το Μπαχρέιν, το Ιράκ και η Σαουδική Αραβία για τη χρήση των βάσεών τους. Επιπλέον, οι ιρανικές απειλές για αντίποινα σε περίπτωση αμερικανικών χτυπημάτων προσθέτουν μια ακόμη διάσταση στην ήδη τεταμένη κατάσταση.
Αν και το Ιράν υπήρξε θύμα σοβαρών απωλειών κατά τη διάρκεια του πρόσφατου πολέμου με το Ισραήλ, διατηρεί ένα σημαντικό πυραυλικό οπλοστάσιο. Εκτιμάται ότι διαθέτει περίπου 2.000 βαλλιστικούς πυραύλους, ικανούς να πλήξουν αμερικανικούς και ισραηλινούς στόχους.
Η αβεβαιότητα της στρατηγικής
Το κρίσιμο ερώτημα που προκύπτει είναι: Τι ακριβώς θα στοχοποιούσαν οι ΗΠΑ; Οι διαδηλώσεις και η βίαιη καταστολή τους συνεχίζονται σε όλη τη χώρα, καθιστώντας τη στοχοποίηση δύσκολη και επικίνδυνη. Ο κίνδυνος λαθών ή απωλειών αμάχων σε αστικές περιοχές είναι μεγάλος, χωρίς να είναι βέβαιο ότι μια τέτοια στρατηγική θα είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Επιπλέον, το ιρανικό καθεστώς θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί μια αμερικανική επίθεση για να ενισχύσει τη στήριξή του, επικαλούμενο τις ξένες παρεμβάσεις του παρελθόντος. Παρά τη λαϊκή δυσαρέσκεια, το καθεστώς παραμένει ισχυρό και έχει αντέξει σε σοβαρές πιέσεις.
Όπως σημειώνει η Ροξάν Φαρμανφαρμαιάν, ειδικός σε θέματα ασφάλειας, το Ιράν διαθέτει μια συνεκτική κυβέρνηση και ισχυρές ένοπλες δυνάμεις. Μια άμεση επίθεση στον ανώτατο ηγέτη, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, θα μπορούσε να κλιμακώσει την κατάσταση, χωρίς να διασφαλίζει την αλλαγή καθεστώτος. Αντιθέτως, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ενίσχυση των Φρουρών της Επανάστασης.
Στο τέλος της ημέρας, οι ΗΠΑ φαίνεται να μην επιθυμούν μια μακροχρόνια σύγκρουση, με τους συμμάχους και το Κογκρέσο να είναι επίσης επιφυλακτικοί απέναντι σε μια τέτοια προοπτική.
