Η γήρανση του προσώπου ως δείκτης επιβίωσης στον καρκίνο
Μια απλή φωτογραφία προσώπου μπορεί να αποκαλύψει πολλά περισσότερα από την εμφάνιση ενός ατόμου. Μια πρόσφατη μελέτη εξετάζει πώς η παρακολούθηση των λεπτών αλλαγών στη γήρανση του προσώπου με την πάροδο του χρόνου μπορεί να συμβάλλει στην πρόβλεψη των ποσοστών επιβίωσης των καρκινοπαθών, ανοίγοντας νέους δρόμους στην καρκινική φροντίδα.
Η μελέτη και τα ευρήματα
Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications αναλύει την προγνωστική ικανότητα του ρυθμού γήρανσης του προσώπου (FAR) για την επιβίωση των καρκινοπαθών. Όπως είναι γνωστό, οι βιολογικοί ρυθμοί γήρανσης ποικίλλουν σημαντικά από άτομο σε άτομο, επηρεάζοντας την έκβαση της ασθένειας ανεξάρτητα από την ηλικία τους. Ωστόσο, η κλινική χρήση αυτών των πληροφοριών καθυστερεί εξαιτίας της έλλειψης πρακτικών, μη επεμβατικών βιοδεικτών που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν καθημερινά στη φροντίδα ασθενών.
Το εργαλείο FaceAge
Το FaceAge αποτελεί ένα καινοτόμο εργαλείο που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη και εκτιμά τη βιολογική ηλικία μέσω χαρακτηριστικών του προσώπου, όπως η υφή του δέρματος και η απώλεια όγκου. Προηγούμενες μελέτες εμφάνισαν ότι οι καρκινοπαθείς που φαίνονται μεγαλύτεροι από την πραγματική τους ηλικία έχουν λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης, κάτι που ενισχύει την προοπτική του FaceAge ως βιοδείκτη πρόγνωσης.
Η μεθοδολογία της έρευνας
Στην έρευνα αυτή, οι επιστήμονες μελέτησαν 2,276 καρκινοπαθείς που υποβάλλονταν σε ακτινοθεραπεία. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν λευκοί, με μέση ηλικία 63,4 ετών και περίπου το 62,9% είχε μεταστατική μορφή καρκίνου κατά την πρώτη ακτινοθεραπεία, ποσοστό που αυξήθηκε στην επόμενη θεραπεία.
Η εκτίμηση της βιολογικής ηλικίας πραγματοποιήθηκε μέσω δύο φωτογραφιών κάθε ασθενούς, οι οποίες είχαν ληφθεί ως μέρος της συνήθους πρακτικής εντοπισμού. Ο ρυθμός γήρανσης του προσώπου υπολογίστηκε αναλύοντας την αλλαγή στην ηλικία αυτή, όπως είχε προσδιοριστεί από τις φωτογραφίες.
Συσχετισμός με την επιβίωση
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ένα υψηλό FAR σχετίζεται με χειρότερη επιβίωση ανεξαρτήτου άλλων παραγόντων, όπως ο χρόνος μεταξύ των φωτογραφιών, το φύλο και η διάγνωση του καρκίνου. Στην ομάδα με τα βραχυπρόθεσμα δεδομένα, οι ασθενείς με υψηλό FAR παρουσίασαν 25% μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου, ενώ οι αντίστοιχες τιμές σε μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες ομάδες ήταν 37% και 65% αντίστοιχα.
Επικεντρώνοντας αποκλειστικά στους ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο, οι ερευνητές παρατήρησαν παρόμοιες συσχετίσεις, με ακόμη μεγαλύτερη διαφορά στα ποσοστά επιβίωσης.
