Μελέτη Cornell: Υπάρχον φάρμακο μπορεί να ενισχύσει την ανοσοθεραπεία για καρκίνο του ήπατος
Η ανοσοθεραπεία, η οποία ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού για να καταπολεμήσει τα καρκινικά κύτταρα, έχει αποδειχθεί ότι δεν λειτουργεί αποτελεσματικά κατά ενός σπάνιου και θανατηφόρου καρκίνου του ήπατος. Ωστόσο, μια νέα μελέτη από το Cornell University αποκαλύπτει ότι ένα ήδη εγκεκριμένο από τον FDA φάρμακο μπορεί να επιτρέψει στην ανοσοθεραπεία να πολεμήσει τον καρκίνο όπως προορίζεται, ανοίγοντας το δρόμο για μια πιθανή θεραπεία.
Ο καρκίνος Fibrolamellar και οι προκλήσεις του
Ο καρκίνος fibrolamellar επηρεάζει κυρίως παιδιά και νέους ενήλικες, αντιπροσωπεύοντας έως και το 2% όλων των καρκίνων του ήπατος. Σήμερα, δεν υπάρχει θεραπεία και συχνά έχει ήδη μετασταθεί μέχρι τη διάγνωση, αφήνοντας τους ασθενείς με περιορισμένη προσδόκιμο ζωής. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στις 17 Φεβρουαρίου στο περιοδικό Gastroenterology, αναλύει πώς οι όγκοι fibrolamellar αναδιαμορφώνουν το τοπικό μικροπεριβάλλον τους, με αποτέλεσμα τα ανοσοποιητικά Τ κύτταρα να απομονώνονται από τα καρκινικά κύτταρα, αδυνατώντας να καταπολεμήσουν τη νόσο. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται αποκλεισμός Τ κυττάρων.
Η ανακάλυψη του AMD3100
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το φάρμακο AMD3100, το οποίο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία άλλης πάθησης, μπορεί να αποτρέψει την απομόνωση των Τ κυττάρων από τους όγκους, ελευθερώνοντάς τα να επιτεθούν στον καρκίνο. “Τα αποτελέσματά μας παρέχουν μερικές από τις πρώτες ενδείξεις για το γιατί μια συγκεκριμένη μορφή ανοσοθεραπείας, η αναστολή των ανοσοποιητικών σημείων ελέγχου, δεν έχει αποδώσει καλά σε αυτούς τους ασθενείς”, δήλωσε ο Praveen Sethupathy, καθηγητής φυσιολογικής γονιδιωματικής και συν-συγγραφέας της μελέτης. “Ακόμα και αν αυτό το φάρμακο δεν είναι η απόλυτη λύση, μας διδάσκει ότι το φαινόμενο του αποκλεισμού Τ κυττάρων είναι σημαντικό να αντιμετωπιστεί στον καρκίνο fibrolamellar.”
Η προοπτική κλινικών δοκιμών
Συνήθως, όταν οι κλινικοί ιατροί χορηγούν αναστολείς σημείων ελέγχου, ενεργοποιούν τα Τ κύτταρα του οργανισμού ώστε να μεταναστεύσουν στο κέντρο του καρκίνου και να προσπαθήσουν να σκοτώσουν τα καρκινικά κύτταρα. Οι αναστολείς αυτοί έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικοί κατά του καρκίνου του ήπατος, των πνευμόνων, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης, καθώς και του μελανώματος. Ωστόσο, πολλές μορφές καρκίνου, όπως ο καρκίνος του παγκρέατος, του προστάτη και του εγκεφάλου, μπορεί να είναι ανθεκτικές. Το μικροπεριβάλλον του όγκου και η απομόνωση των Τ κυττάρων παρέχουν ενδείξεις για το γιατί ορισμένοι καρκίνοι δεν ανταποκρίνονται στους αναστολείς σημείων ελέγχου.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αποσπάσματα όγκων ασθενών για να δοκιμάσουν το AMD3100 και διαπίστωσαν ότι αυτό κινητοποιούσε αποτελεσματικά τα Τ κύτταρα στον πυρήνα του όγκου. Επιπλέον, η συνδυασμένη χρήση του AMD3100 με την αναστολή των σημείων ελέγχου διευκόλυνε περαιτέρω την ενεργοποίηση των Τ κυττάρων, οδηγώντας σε σημαντική αύξηση του θανάτου των καρκινικών κυττάρων.
Ο Sethupathy και οι συνεργάτες του αναζητούν αυτή τη στιγμή κλινικούς ιατρούς που ασχολούνται με τον καρκίνο του ήπατος και μπορεί να ενδιαφέρονται να ξεκινήσουν κλινικές δοκιμές για τη νέα θεραπεία. “Ένα ελκυστικό χαρακτηριστικό αυτής της μελέτης είναι ότι το AMD3100 είναι ήδη εγκεκριμένο από τον FDA, γεγονός που μπορεί να μειώσει τους κινδύνους και να επιταχύνει τις διαδικασίες για τις κλινικές δοκιμές στον καρκίνο fibrolamellar,” δήλωσε ο Sethupathy.
