Μάχη για το μέλλον της ιατρικής κατά της εξάρτησης
Η Δρ. Έλις Στίβενς έχει χτίσει τη φήμη της γύρω από τη διαχείριση πολύπλοκων ιατρικών περιπτώσεων. Ανάμεσα στους ασθενείς της βρίσκονται άτομα που μάχονται με την εξάρτηση για δεκαετίες, χρόνια πάσχοντες από χρόνιο πόνο που καταφεύγουν σε υψηλές δόσεις οπιοειδών, καθώς και άτομα που ζουν στο δρόμο.
«Πολλοί από τους ασθενείς μου είναι δύσκολοι, αυτοί που δεν ξέρουν αν θέλουν να σταματήσουν τη χρήση ναρκωτικών ή όχι», αναφέρει η Στίβενς, γιατρός πρωτοβάθμιας φροντίδας και ιατρικής κατά της εξάρτησης. Αντί να αποφεύγει αυτούς τους ασθενείς, όπως κάνουν πολλοί άλλοι γιατροί, η Στίβενς τους αναζητά. Είναι γνωστή για την παρουσία της σε πρωινά γεύματα για άστεγους και για τη συμμετοχή της σε κλινικές που προσφέρουν βοήθεια σε ανθρώπους που χρησιμοποιούν ναρκωτικά.
Η ιστορία της Charmyra Harrell
Πριν από τέσσερα χρόνια, η Charmyra Harrell εμφανίστηκε σε μία από αυτές τις συναντήσεις, κουτσαίνοντας και με το δεξί της πόδι πρησμένο και γεμάτο πληγές. Οι γιατροί στα επείγοντα είχαν επανειλημμένα την αγνοήσει, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να ανακουφίσει τον πόνο της με ναρκωτικά από το δρόμο. Η Στίβενς, ωστόσο, δεν την εγκατέλειψε. Καθάριζε τις πληγές της κάθε Δευτέρα για μήνες, μέχρι που τελικά την πείθει να επισκεφθεί την κλινική του Πανεπιστημιακού Ιατρικού Κέντρου της Νέας Ορλεάνης. Εκεί, ανακάλυψε ότι η Harrell είχε διαβήτη και καρκίνο.
Παρά την ιστορία εξάρτησης της Harrell, η Στίβενς αποφάσισε να της συνταγογραφήσει αναλγητικά. «Μου είπε, ‘Δεν μπορείς να κάνεις ναρκωτικά και να παίρνεις τα φάρμακά σου για τον πόνο’», θυμάται η Harrell. «Έτσι, δεν χρησιμοποιώ πια κοκαΐνη».
Μια νέα προσέγγιση στην ιατρική
Η προσέγγιση της Στίβενς έχει κερδίσει βραβεία και αναγνωρίσεις στον τομέα της ιατρικής και της ανθρωπιστικής δράσης. Αντί να βλέπει τους ασθενείς της ως «εξαρτημένους» ή «νηφάλιους», μετρά την πρόοδο σε ένα φάσμα. Εξετάζει αν οι ασθενείς κάνουν μπάνιο καθημερινά, μαγειρεύουν με τις οικογένειές τους ή χρησιμοποιούν λιγότερη φεντανύλη από την προηγούμενη ημέρα.
Ωστόσο, αυτή η ευέλικτη προσέγγιση δεν είναι αποδεκτή από όλους. Το καλοκαίρι του 2024, οι αντιδράσεις εντάθηκαν. «Τα ίδια πράγματα που μου έδιναν συγχαρητήρια χιλιάδες φορές — ξαφνικά έγιναν κακά», δήλωσε η Στίβενς.
Η κατάσταση της θεραπείας στις Ηνωμένες Πολιτείες
Σύμφωνα με εθνικά δεδομένα, πάνω από το 80% των Αμερικανών που χρειάζονται θεραπεία για χρήση ουσιών δεν την λαμβάνουν. Οι λόγοι ποικίλλουν: υψηλό κόστος, έλλειψη μεταφοράς, ώρες λειτουργίας κλινικών που δεν συνάδουν με τις εργασιακές υποχρεώσεις και φόβος κακομεταχείρισης. Η πανδημία Covid-19 επιτάχυνε τις αλλαγές στον τομέα αυτό, με τις τηλεδιασκέψεις και τις μακροχρόνιες συνταγές να γίνονται η νέα κανονικότητα.
«Οι ασθενείς τα πήγαν καλά και καταφέραμε να φτάσουμε σε περισσότερους ανθρώπους», δήλωσε ο Μπράιαν Χάρλει, πρώην πρόεδρος της Αμερικανικής Εταιρείας Ιατρικής κατά της Εξάρτησης. Η οργάνωση υποστηρίζει τη συνέχιση ευέλικτων πρακτικών, όπως η συνταγογράφηση υψηλότερων δόσεων φαρμάκων κατά της εξάρτησης και η εστίαση σε στόχους ανάκαμψης που δεν περιλαμβάνουν την αποχή.
Αντίθετα, ορισμένοι γιατροί προτιμούν παραδοσιακές μεθόδους, οι οποίες κυμαίνονται από μηδενική ανοχή για ασθενείς που χρησιμοποιούν παράνομες ουσίες έως αυστηρές συνέπειες για εκείνους που δεν πληρούν τις προσδοκίες των γιατρών τους. Ο Κιθ Χάμφρεϊς, ψυχολόγος στο Στάνφορντ, υποστηρίζει ότι η πρόοδος πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από την παραμονή των ασθενών σε θεραπεία.
