Ο Ισίδωρος Ζουργός μιλά για το νέο του μυθιστόρημα
Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του μυθιστορήματος «Χάλκινα κατώφλια», ο Ισίδωρος Ζουργός παραχώρησε συνέντευξη στο CNN Greece, όπου εξηγεί την απόφασή του να επαναφηγηθεί τον Τρωικό Πόλεμο από τη σκοπιά των ταπεινών. Όπως σημειώνει, «η αλήθεια της ζωής και η νοηματοδότηση του παρελθόντος και του παρόντος δεν μπορεί να αγνοεί τις εμπειρίες των ταπεινών». Στο βιβλίο του, ο συγγραφέας επιστρέφει στον ομηρικό κόσμο, όχι για να υμνήσει ήρωες και βασιλείς, αλλά για να φωτίσει τις ζωές εκείνων που συνήθως παραμένουν στο περιθώριο της Ιστορίας.
Μια νέα οπτική για τον ομηρικό κόσμο
«Σήμερα δεν αρκούμαστε σε μονομερείς οπτικές γωνίες», τονίζει ο Ζουργός, προσθέτοντας ότι η κατανόηση του κόσμου απαιτεί τη συμπερίληψη όλων των ανθρώπινων εμπειριών. Η διαχρονική δύναμη των κλασικών κειμένων, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι αναμφισβήτητη. «Είναι σχεδόν αδύνατο να διαβάσει κανείς τον Όμηρο και να μην του περάσει από το μυαλό ότι ό,τι έγινε τότε μοιάζει στην ουσία του πολύ με το σήμερα», επισημαίνει, μετατρέποντας τον αρχαίο μύθο σε εργαλείο σύγχρονου προβληματισμού για την εξουσία, την ανισότητα και τον πόλεμο.
Η φωνή των ταπεινών
Ο Ζουργός αναφέρεται στην ανάγκη να δώσουμε φωνή στους δούλους, τις γυναίκες και τους αφανείς του Τρωικού Πολέμου, αντί να εστιάζουμε μόνο στους ήρωες και τους βασιλιάδες. «Κατά το παρελθόν, οι περισσότερες αφηγήσεις εστιάζονταν σε λαμπερούς χαρακτήρες και γεγονότα», σημειώνει. «Σήμερα, η αλήθεια της ζωής περνάει και μέσα από τις εμπειρίες των ταπεινών». Ο ίδιος αναγνωρίζει ότι η απεικόνιση της ζωής των ταπεινών ήταν συχνά αόρατη, γεγονός που τον οδήγησε να δημιουργήσει μια επαναφήγηση του ομηρικού κόσμου από τα κάτω, με νέους χαρακτήρες και περιπλανήσεις.
Η σημασία των φανταστικών χαρακτήρων
Αναφορικά με την επινόηση ενός φανταστικού ήρωα που εισέρχεται στο στρατόπεδο των Αχαιών, ο Ζουργός εξηγεί ότι αυτό δίνει τη δυνατότητα για μια διεύρυνση του αφηγηματικού πεδίου. «Η συγκατοίκηση γνωστών ηρώων και επινοημένων χαρακτήρων φωτίζει περισσότερο τη δράση των Αχαιών πριγκήπων, κυρίως του Οδυσσέα». Με αυτόν τον τρόπο, ο συγγραφέας επισημαίνει τα πλατιά όρια κάθε έργου τέχνης και πώς αυτό επεκτείνεται στο μυαλό του κάθε δημιουργού.
Συνολικά, το «Χάλκινα κατώφλια» δεν είναι απλώς μια αναδρομή στον ομηρικό κόσμο, αλλά μια πρόσκληση να αναρωτηθούμε ποιοι άλλοι υπήρχαν εκεί, πέρα από τους γνωστούς ήρωες. Η αφήγηση των ταπεινών μας θυμίζει ότι η Ιστορία είναι γεμάτη φωνές που αξίζει να ακουστούν.
