Η βελονισμός μπορεί να επιταχύνει την ανάρρωση ασθενών σε ΜΕΘ
Με την επιβίωση στις ΜΕΘ να βελτιώνεται, οι ερευνητές εξετάζουν αν ο βελονισμός θα μπορούσε να αποτελέσει μια χαμηλού κινδύνου, τεκμηριωμένη προσθήκη στη φροντίδα των ασθενών, βοηθώντας τους να αναρρώσουν πιο γρήγορα και μειώνοντας την εξάρτησή τους από βαριά κατασταλτικά και φάρμακα.
Η έρευνα για τον βελονισμό στις ΜΕΘ
Μια πρόσφατη ανασκόπηση μελετά τα κλινικά αποτελέσματα και τους προτεινόμενους μηχανισμούς δράσης του βελονισμού σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Η ανασκόπηση αυτή δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Frontiers in Neurology.
Η πρόοδος στη εξωσωματική υποστήριξη ζωής και την ακριβή παρακολούθηση έχει οδηγήσει σε σημαντική μείωση των ποσοστών θνησιμότητας στις ΜΕΘ. Παρά ταύτα, οι ασθενείς συχνά αντιμετωπίζουν επιπλοκές, όπως επίμονη πόνο, παραλήρημα, αδυναμία που αποκτάται στη ΜΕΘ (ICU-AW) και γαστρεντερικές δυσλειτουργίες, που εμποδίζουν την αποκατάσταση και μειώνουν την ποιότητα ζωής τους.
Η ανάγκη για εναλλακτικές θεραπείες
Σύμφωνα με πρόσφατες πολυκεντρικές μελέτες, η ICU-AW επηρεάζει το 40-50% των ασθενών, δημιουργώντας έναν κύκλο μυϊκής αδυναμίας, αυξημένου κινδύνου λοιμώξεων και παρατεταμένης νοσηλείας. Συνήθως, οι ασθενείς αυτοί υποβάλλονται σε θεραπεία με οπιοειδή, βενζοδιαζεπίνες, μυοχαλαρωτικά και προκινητικά φάρμακα, που μπορεί να ανακουφίσουν τα συμπτώματα αλλά συχνά προκαλούν ανεπιθύμητες ενέργειες όπως αναπνευστική καταστολή, αντοχή στα φάρμακα και παραλήρημα. Έτσι, υπάρχει επείγουσα ανάγκη για μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις με ελάχιστες παρενέργειες, συμβατές με τις τρέχουσες τεχνολογίες παρακολούθησης.
Πώς λειτουργεί ο βελονισμός
Ο βελονισμός είναι μια παραδοσιακή κινέζικη ιατρική πρακτική που περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελονών σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος για την ανακούφιση του πόνου και την προώθηση της επούλωσης. Λειτουργεί διεγείροντας τα νεύρα να απελευθερώσουν φυσικούς αναλγητικούς παράγοντες όπως οι ενδορφίνες ή ισορροπώντας την ζωτική ενέργεια του σώματος (Qi) καθώς ρέει μέσα από τις μεσημβρινές. Η σύγχρονη κλινική έρευνα επικεντρώνεται στους νευροφυσιολογικούς και ανοσορρυθμιστικούς μηχανισμούς, αντί για τις παραδοσιακές εξηγήσεις που βασίζονται στην ενέργεια.
Ο βελονισμός χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαφόρων καταστάσεων, όπως χρόνιος πόνος, πονοκέφαλοι και ναυτία. Λόγω των πολυδιάστατων ρυθμιστικών του επιδράσεων, της προσαρμοστικότητας και της αναπαραγωγιμότητάς του, έχει προσελκύσει αυξανόμενο ενδιαφέρον από τους επαγγελματίες της εντατικής θεραπείας.
Η διαχείριση της αναλγησίας και της καταστολής σε ασθενείς που είναι μηχανικά αεριζόμενοι είναι μια περίπλοκη διαδικασία. Αν και η σοβαρή ασθένεια απαιτεί συχνά αυξημένη χρήση οπιοειδών και βενζοδιαζεπινών, αυτό αυξάνει τους κινδύνους αναπνευστικής καταστολής, ανοχής και παραλήρηματος. Η υπερβολική χρήση κατασταλτικών και αναλγητικών μπορεί να επιβραδύνει την αποκατάσταση, να προκαλέσει παραλήρημα και να οδηγήσει σε ICU-AW, μειώνοντας τη κινητικότητα και επιβραδύνοντας τη διαδικασία ανάρρωσης.
Εν κατακλείδι, ο βελονισμός, και ιδιαίτερα οι μέθοδοι ηλεκτροβελονισμού και διαδερμικής ηλεκτρικής διέγερσης, εξερευνώνται ολοένα και περισσότερο στα πρωτόκολλα ανάρρωσης στις ΜΕΘ. Οι πρώτες μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να συμβάλλει στη μείωση της χρήσης κατασταλτικών και αναλγητικών, υποστηρίζοντας τη διαχείριση του αναπνευστή και μειώνοντας τον χρόνο μηχανικού αερισμού και παραμονής στη ΜΕΘ.
