Η καθημερινή χρήση ασπιρίνης δεν είναι αξιόπιστη για την πρόληψη καρκίνου του παχέος εντέρου

Η καθημερινή κατανάλωση ασπιρίνης δεν φαίνεται να προσφέρει μια γρήγορη ή αξιόπιστη λύση για την πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου, σύμφωνα με μια νέα ανασκόπηση από το Cochrane. Παράλληλα, η χρήση της ενέχει άμεσους κινδύνους σοβαρής αιμορραγίας.

Η σημασία της πρόληψης του καρκίνου του παχέος εντέρου

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, γνωστός και ως κολορεctal καρκίνος, είναι μια από τις πιο συχνές μορφές καρκίνου παγκοσμίως. Η πρόληψη συνήθως περιλαμβάνει την τήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής και την τακτική διενέργεια προληπτικών εξετάσεων. Τα τελευταία χρόνια, ερευνητές έχουν εξετάσει και τον ρόλο των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (NSAIDs), όπως η ασπιρίνη, στη μείωση της εμφάνισης του καρκίνου αυτού.

Τα ευρήματα της μελέτης

Ερευνητές από το Νοσοκομείο Δυτικής Κίνας του Πανεπιστημίου Σιτσουάν ανέλυσαν 10 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες με 124,837 συμμετέχοντες, εστιάζοντας στο αν η ασπιρίνη ή άλλα NSAIDs θα μπορούσαν να προλάβουν τον καρκίνο του παχέος εντέρου ή προκαρκινώδεις πολύποδες (αδενώματα) σε άτομα μέσου κινδύνου. Διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχαν κατάλληλες μελέτες για τα μη ασπιρίνη NSAIDs, οπότε οι συμπερασμοί εστιάζουν αποκλειστικά στην ασπιρίνη.

Η ανασκόπηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ασπιρίνη πιθανώς δεν μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου κατά τα πρώτα 5 έως 15 χρόνια χρήσης. Ωστόσο, ορισμένες μελέτες παρατήρησης έδειξαν πιθανές προστατευτικές επιδράσεις μετά από 10-15 χρόνια, αν και η βεβαιότητα αυτών των ευρημάτων είναι πολύ χαμηλή.

Κίνδυνοι και προειδοποιήσεις

Ο επικεφαλής συγγραφέας, Δρ. Ζαολούν Τσάι, δήλωσε: “Αν και η ιδέα ότι η ασπιρίνη μπορεί να προλάβει τον καρκίνο του παχέος εντέρου μακροπρόθεσμα είναι ελκυστική, η ανάλυσή μας δείχνει ότι αυτό το όφελος δεν είναι εγγυημένο και συνοδεύεται από άμεσους κινδύνους.”
Σύμφωνα με τα ευρήματα, η καθημερινή χρήση ασπιρίνης αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρής εξωκρανιακής αιμορραγίας και πιθανώς αυξάνει και τον κίνδυνο αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου. Αν και οι υψηλότερες δόσεις ενέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, η χαμηλή δόση (“baby” ασπιρίνη) επίσης αυξάνει τον κίνδυνο αιμορραγίας. Ιδιαίτερα ευάλωτοι είναι οι ηλικιωμένοι και εκείνοι με ιστορικό ελκών ή διαταραχών αιμορραγίας.

Οι συγγραφείς προειδοποιούν ότι οποιοδήποτε πιθανό μακροχρόνιο όφελος πρέπει να σταθμίζεται σε σχέση με τους άμεσους και καλά τεκμηριωμένους κινδύνους αιμορραγίας. “Η μεγαλύτερη ανησυχία μου είναι ότι οι άνθρωποι μπορεί να υποθέσουν ότι η λήψη μιας ασπιρίνης σήμερα θα τους προστατεύσει από τον καρκίνο αύριο”, ανέφερε ο Δρ. Μπο Ζανγκ, ανώτερος συγγραφέας της μελέτης.

Αν και προηγούμενα στοιχεία έχουν δείξει πιθανά οφέλη για άτομα με υψηλό γενετικό κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου, όπως εκείνοι με σύνδρομο Λιντς, αυτή η ανασκόπηση εστιάζει αποκλειστικά σε άτομα μέσου κινδύνου, και η μακροχρόνια evidence γι’ αυτούς αποδείχθηκε εξαιρετικά αβέβαιη.

Οι συγγραφείς προτρέπουν τους ασθενείς να μην αρχίσουν να παίρνουν ασπιρίνη για την πρόληψη του καρκίνου χωρίς να έχουν μια προσεκτική συζήτηση με τον επαγγελματία υγείας τους σχετικά με τον προσωπικό τους κίνδυνο αιμορραγίας. “Αυτή η ανασκόπηση ενισχύει την ανάγκη να απομακρυνθούμε από μια προσέγγιση “ένα μέγεθος για όλους””, δήλωσε ο Δρ. Νταν Τσάο, ανώτερος συγγραφέας. “Η ευρεία χρήση ασπιρίνης στον γενικό πληθυσμό δεν υποστηρίζεται από τα στοιχεία. Το μέλλον ανήκει στην ακριβή πρόληψη – χρησιμοποιώντας μοριακούς δείκτες και ατομικά προφίλ κινδύνου για να προσδιορίσουμε ποιοι μπορεί να ωφεληθούν περισσότερο και ποιοι είναι πιο εκτεθειμένοι.”

Η ερευνητική ομάδα καταλήγει ότι η ιστορία της ασπιρίνης για την πρόληψη του καρκίνου είναι πολύ πιο περίπλοκη από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως και ότι η ισορροπία των οφελών και των κινδύνων αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. “Ως επιστήμονες, πρέπει να ακολουθούμε τα στοιχεία όπου μας οδηγούν”, προσθέτει ο Δρ. Ζανγκ. “Η αυστηρή ανάλυσή μας των υψηλότερης ποιότητας μελετών αποκαλύπτει ότι η ιστορία της ‘ασπιρίνης για την πρόληψη του καρκίνου’ είναι πιο περίπλοκη από ένα απλό ‘ναι ή όχι’. Τα τρέχοντα στοιχεία δεν υποστηρίζουν μια γενική σύσταση για τη χρήση ασπιρίνης.”