Η απώλεια οιστρογόνων συνδέεται με την καρδιοαγγειακή υγεία μετά την εμμηνόπαυση
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Ιατρικών Ερευνών Fralin στη Βιρτζίνια ανακαλύπτουν ότι η αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης καρδιοαγγειακών παθήσεων μετά την εμμηνόπαυση μπορεί να σχετίζεται όχι μόνο με την πτώση των ορμονών, αλλά και με τον τρόπο που αυτές οι αλλαγές επηρεάζουν τη δραστηριότητα των γονιδίων.
Επίδραση της πτώσης των οιστρογόνων
Σύμφωνα με νέα δημοσίευση στο περιοδικό Cells, οι ερευνητές αξιολόγησαν την αυξανόμενη κοινότητα στοιχείων που δείχνουν ότι η μείωση των επιπέδων οιστρογόνων μπορεί να επιφέρει αλλαγές στην επιγενετική. Αυτό το σύστημα ρυθμίζει το πότε ενεργοποιούνται ή απενεργοποιούνται τα γονίδια, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση της αύξησης καρδιοπαθειών και μεταβολικών διαταραχών στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.
Η νέα οπτική για τη ρύθμιση γονιδίων
Στο πλαίσιο της μελέτης, εντοπίζεται μια πιθανή σύνδεση μεταξύ της απώλειας οιστρογόνων, των αλλαγών στη γονιδιακή ρύθμιση και της καρδιοαγγειακής υγείας. Σύμφωνα με τη Sumita Mishra, κύρια συγγραφέα της μελέτης και βοηθό καθηγητή στο Ινστιτούτο Fralin, το επιγονιδίωμα αποτελεί ένα πλήρες σύνολο χημικών τροποποιήσεων που ρυθμίζουν τη δραστηριότητα των γονιδίων χωρίς να τροποποιούν το DNA.
Συμπεράσματα για τη γυναικεία υγεία
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι διαδρομές γονιδιακής ρύθμισης που σχετίζονται με τα οιστρογόνα, οι οποίες έχουν μελετηθεί εκτενώς στην καρκινική βιολογία, ενδέχεται επίσης να παίζουν σπουδαίο ρόλο στη καρδιομεταβολική υγεία. Είναι χαρακτηριστικό πως η καρδιοπάθεια είναι η πρωταρχική αιτία θανάτου στις γυναίκες και ο κίνδυνος αυξάνεται κατά τη διάρκεια και μετά τη μετάβαση της εμμηνόπαυσης.
Νέες κατευθύνσεις στη θεραπεία
Όπως αναφέρει η Mishra, ενώ παραδοσιακά θεωρούσαμε την απώλεια οιστρογόνων ως τον κυριότερο παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση καρδιοπαθειών, φαίνεται ότι η ιστορία είναι πιο πολύπλοκη. Η νέα προσέγγιση που επανεκτείνει τους κινδύνους υγείας που σχετίζονται με την εμμηνόπαυση γύρω από τη γονιδιακή ρύθμιση, υποδεικνύει καινούργιες κατευθύνσεις για την αναπτυξιακή θεραπεία που μπορεί να μην περιορίζεται μόνο στη θεραπεία με ορμόνες.
Αλληλεπίδραση παραγόντων κινδύνου
Η γενετική προδιάθεση και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η διατροφή, η άσκηση και οι μεταβολικές ασθένειες, ίσως αλληλεπιδρούν με αυτές τις διαδρομές, διαμορφώνοντας τον καρδιοαγγειακό κίνδυνο μετά την εμμηνόπαυση, πέρα από όσα μπορεί να προσφέρει η ορμονοθεραπεία.
Αναγκαία μελλοντική έρευνα
Οι ερευνητές επισημαίνουν την ανάγκη για περισσότερες μελέτες σε ανθρώπους ώστε να κατανοηθούν καλύτερα οι διαδικασίες που εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου. Ο Μισρά και η ομάδα του προγραμματίζουν επίσης συνεχιζόμενες μελέτες που εστιάζουν στη σύνδεση μεταβολικών και γονιδιακών ρυθμιστικών διαδρόμων με τις καρδιομεταβολικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της υγείας των γυναικών μετά την εμμηνόπαυση.
