Ατελείωτες αναμονές για διαγνώσεις ADHD αφήνουν τις οικογένειες σε αδιέξοδο
Η αγωνία και η αίσθηση αδυναμίας κυριεύουν πολλές οικογένειες που περιμένουν μήνες ή και χρόνια για διαγνώσεις ADHD, όπως προκύπτει από μια πρόσφατη μελέτη. Οι γονείς αναφέρουν ότι νιώθουν «για πάντα σε αναμονή» καθώς προσπαθούν να διαχειριστούν την κατάσταση.
Η μελέτη και τα ευρήματα
Η έρευνα, που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον και το King’s College του Λονδίνου, εξετάζει τις εμπειρίες γονέων που προσπαθούν να πλοηγηθούν στις λίστες αναμονής για διαγνώσεις ADHD μέσω των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων (CAMHS) στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με τα δεδομένα του NHS, μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου 2025, πάνω από το 63% των παιδιών που περιμένουν για αξιολόγηση έχουν περάσει περισσότερο από ένα χρόνο στη λίστα, με το 33% αυτών να περιμένει πάνω από δύο χρόνια.
Η πίεση στους γονείς και τα παιδιά
Η CAMHS αντιμετωπίζει τεράστια ζήτηση για να προσφέρει έγκαιρη υποστήριξη στους νέους, με το προσωπικό να βρίσκεται υπό μεγάλη πίεση. Όπως αναφέρει η Δρ. Έλεν Χέντστρωμ, επικεφαλής της μελέτης, οι γονείς και τα παιδιά τους υποφέρουν από τις συνέπειες αυτής της αναμονής, με ανησυχίες ότι οι παρατεταμένες καθυστερήσεις μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα ADHD.
Εμπειρίες γονέων
Η μελέτη περιλάμβανε ανώνυμες συνεντεύξεις με 41 γονείς παιδιών ηλικίας 5 έως 11 ετών, με χρόνους αναμονής που κυμαίνονταν από επτά μήνες έως πάνω από δύο χρόνια. Περίπου το 50% των παιδιών δεν είχαν λάβει ακόμη την αρχική τους αξιολόγηση κατά τη διάρκεια της συνέντευξης. Οι γονείς εξέφρασαν έντονα συναισθήματα, αναφέροντας ότι η επικοινωνία σχετικά με την κατάσταση της αναμονής ήταν είτε ανύπαρκτη είτε απογοητευτική.
Η ανάγκη για υποστήριξη
Η αβεβαιότητα που συνοδεύει τις καθυστερήσεις έχει οδηγήσει πολλούς γονείς σε συναισθήματα αδυναμίας και άγχους. Όπως σημειώνει μια μητέρα, η Jayne, «είναι δύσκολο γιατί δεν υπάρχει υποστήριξη μέχρι να γίνει η διάγνωση και νιώθεις για πάντα σε αναμονή». Άλλοι γονείς, όπως η Jaz, ανησυχούν για την εκπαίδευση των παιδιών τους, καθώς «έχουν χάσει πάνω από δύο χρόνια εκπαίδευσης, κάτι που είναι τεράστιο». Πολλοί γονείς αναρωτιούνται αν θα πρέπει να αναζητήσουν ιδιωτική βοήθεια, αν οι αναμονές συνεχιστούν.
Προτάσεις για βελτίωση
Οι γονείς προτείνουν τακτικές ενημερώσεις σχετικά με την κατάσταση της αναμονής, καθώς και τη δημιουργία ενός ψηφιακού συστήματος όπου θα μπορούν να ελέγχουν την πρόοδο της αίτησής τους. Επιπλέον, προτείνουν την ύπαρξη ενός καθορισμένου υπεύθυνου που θα τους παρέχει βοήθεια και υποστήριξη κατά τη διάρκεια της αναμονής. Παρά τις προκλήσεις, οι γονείς εκφράζουν και κατανόηση για την πίεση που δέχονται οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης.
Πρωτοβουλίες για την υποστήριξη των παιδιών
Οι συγγραφείς της μελέτης αναφέρουν μια πρόσφατη επιτυχημένη πρωτοβουλία τοπικής αρχής που προσέφερε εργαλεία νευροδιαφορετικότητας, παρέχοντας έγκαιρη εκπαίδευση από εκπαιδευμένους επαγγελματίες. Αυτή η προσέγγιση μπορεί να προσφέρει στους γονείς και τα σχολεία τη γνώση για πρώιμη παρέμβαση, βοηθώντας τα παιδιά ενώ περιμένουν τη επίσημη διάγνωση.
