Ασφαλές το φθοριωμένο νερό κατά την εγκυμοσύνη, σύμφωνα με μελέτες
Μια νέα μελέτη που αναλύει σχεδόν 11,5 εκατομμύρια γεννήσεις σε διάστημα τεσσάρων δεκαετιών, αποδεικνύει ότι το φθοριωμένο πόσιμο νερό δεν συνδέεται με χαμηλότερο βάρος γέννησης. Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο JAMA Network Open, εξετάζει αυτή τη σημαντική ερώτηση σε εθνικό επίπεδο.
Η σημασία της φθορίωσης του νερού
Η φθορίωση του νερού θεωρείται ευρέως ως μια δημόσια υγειονομική ωφέλεια, καθώς οι υψηλότερες φυσικές συγκεντρώσεις φθορίου στο νερό συσχετίζονται με χαμηλότερα ποσοστά οδοντικών προβλημάτων σε επίπεδο κοινότητας. Το πρόγραμμα φθορίωσης του νερού ξεκίνησε το 1945 στην πόλη Grand Rapids του Μίσιγκαν, με την κοντινή πόλη Muskegon να λειτουργεί ως ομάδα ελέγχου. Η αρχική μελέτη έδειξε σημαντική αποτελεσματικότητα, με μείωση 60% στις οδοντικές φθορές στα παιδιά μέχρι το 1950, γεγονός που οδήγησε στην ευρεία εφαρμογή της φθορίωσης, καλύπτοντας το 63% του πληθυσμού των ΗΠΑ μέχρι το 2018, σε σύγκριση με μόλις 3,3% το 1951.
Αντίκτυποι και αμφισβητήσεις
Αν και οι ευεργετικές επιδράσεις του φθορίου είναι καλά τεκμηριωμένες, υπάρχουν και γνωστά αρνητικά αποτελέσματα, όπως η φθορίωση των δοντιών, που είναι σπάνια με την εφαρμογή του προγράμματος. Ορισμένοι επιστήμονες έχουν προτείνει ότι η έκθεση σε φθόριο κατά την εγκυμοσύνη και την πρώιμη ζωή μπορεί να σχετίζεται με προβλήματα στην ανάπτυξη της γνωστικής ικανότητας. Ωστόσο, οι παρατηρητικές μελέτες έχουν αποφέρει αντικρουόμενα αποτελέσματα και έχουν υποστεί σημαντική σύγχυση. Η τρέχουσα μελέτη δεν αξιολογεί άμεσα τις νευροαναπτυξιακές επιδράσεις, αλλά επικεντρώνεται στα αποτελέσματα γέννησης ως δείκτες της πρώιμης υγείας.
Η μελέτη και τα ευρήματά της
Η μελέτη χρησιμοποίησε το βάρος γέννησης ως εναλλακτική μέτρηση για τις πιθανές αρνητικές επιδράσεις της προγεννητικής έκθεσης στο φθόριο. Το βάρος γέννησης αποτελεί αξιόπιστο δείκτη συνολικής υγείας του βρέφους και μακροχρόνιας υγείας. Επίσης, αντανακλά γρήγορα και ευαίσθητα τις προγεννητικές εκθέσεις, μειώνοντας τις προκαταλήψεις που σχετίζονται με σωρευτικές εκθέσεις ή άλλους ανεξέλεγκτους παράγοντες που επηρεάζουν μετά τη γέννηση.
Η μελέτη χρησιμοποίησε μια σχεδίαση κοόρτης που εκτεινόταν από το 1968 έως το 1988. Οι ερευνητές εφάρμοσαν μια ανάλυση γεγονότων με προσέγγιση διαφοράς-σε-διαφορές (DID), η οποία παρακολουθεί τις διαφορές στα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων παρέμβασης και ελέγχου σε πολλαπλά χρονικά σημεία πριν και μετά την έναρξη της παρέμβασης. Αυτή η στατιστική μέθοδος είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων δημόσιων υγειονομικών παρεμβάσεων, ειδικά όταν δεν είναι εφικτή η πειραματική έρευνα.
Συνολικά, η μελέτη προσφέρει σημαντικά στοιχεία που ενισχύουν την ασφάλεια της φθορίωσης του νερού κατά την εγκυμοσύνη, διαλύοντας ανησυχίες σχετικά με τις επιπτώσεις στο βάρος γέννησης.
