Άκης Σκέρτσος: Ανοιχτή καρδιά για την απώλεια και τα Τέμπη
Σε μια συγκινητική ανάρτηση στα social media, ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος, μοιράζεται τις σκέψεις του για την τραγωδία των Τεμπών, αλλά και για την προσωπική του απώλεια, αυτή του αδελφού του. «Ας μιλήσουμε από καρδιάς για το δράμα και το τραύμα των Τεμπών. Είμαστε πρώτα άνθρωποι και μετά πολιτικοί», τονίζει, αποκαλύπτοντας ότι ο αδελφός του, ο Πάνος, χάθηκε σε τροχαίο δυστύχημα σε ηλικία μόλις 28 ετών.
Η προσωπική απώλεια και η πολιτική του πορεία
Ο Άκης Σκέρτσος εξηγεί ότι αυτή η οικογενειακή τραγωδία αποτέλεσε την αφορμή για να εισέλθει στην πολιτική. «Λίγοι γνωρίζουν ότι στην πολιτική μπήκα -όχι ως επαγγελματίας πολιτικός- ακριβώς εξαιτίας αυτού του οικογενειακού τραύματος», αναφέρει, προσθέτοντας ότι η επιθυμία του είναι να συμβάλει στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας στη χώρα.
Το δράμα των Τεμπών και η ανάγκη για αλλαγή
«Με πονάει και με θυμώνει βαθιά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών», συνεχίζει, επισημαίνοντας ότι έως το 2024, χάνονταν 600 έως 700 άνθρωποι κάθε χρόνο στους ελληνικούς δρόμους. «Πολλοί το αντιμετωπίζουν ως μια ακόμη ελληνική ιδιαιτερότητα ή, χειρότερα, ως μια μορφή κανονικότητας», προσθέτει με έντονο ύφος.
Ο υπουργός υπογραμμίζει την ανάγκη να σταματήσει η πολιτική εργαλειοποίηση του πένθους, αναφέροντας ότι υπάρχουν δημόσια πρόσωπα που επιλέγουν να εκμεταλλεύονται τον πόνο των συγγενών των θυμάτων. «Αυτή η συμπεριφορά είναι απάνθρωπη και ανίερη», τονίζει, καλώντας όλους να δείξουν σεβασμό στους ανθρώπους που έχουν υποστεί τέτοιες απώλειες.
Η μνήμη και η ελπίδα για το μέλλον
«Η μνήμη του αδελφού μου είναι πάντα μαζί μας», αναφέρει ο Σκέρτσος, και προσθέτει ότι η μητέρα του αγωνίζεται καθημερινά να κρατήσει ζωντανή αυτή τη μνήμη. «Υπάρχουν μέρες που τα καταφέρνει και άλλες που δυσκολεύεται πολύ», εξηγεί, δείχνοντας την ανθρώπινη πλευρά της απώλειας.
Κλείνοντας, ο Άκης Σκέρτσος εκφράζει την ελπίδα ότι η Ελλάδα μπορεί να αποκτήσει μια καλύτερη κουλτούρα οδικής ασφάλειας, με σύγχρονους δρόμους και ασφαλή μέσα μαζικής μεταφοράς. «Δεν είναι κανονικό να συμβιβαζόμαστε με καμία κουλτούρα ανοχής στην παραβατικότητα», καταλήγει, καλώντας σε συλλογική δράση για την αλλαγή της κατάστασης.
