Η γήρανση του προσώπου ως δείκτης επιβίωσης για καρκινοπαθείς
Μια απλή φωτογραφία του προσώπου μπορεί να καταδείξει περισσότερα από ό,τι πιστεύαμε. Μια πρόσφατη μελέτη αποκαλύπτει ότι η παρακολούθηση των ήπιων αλλαγών στη γήρανση του προσώπου μπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη της επιβίωσης ασθενών με καρκίνο, αλλά και να αναδιαμορφώσει την προσέγγιση στην καρκινική φροντίδα.
Οι σπουδές στην πρόβλεψη της επιβίωσης
Μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications εξετάζει την ικανότητα πρόβλεψης της επιβίωσης των καρκινοπαθών μέσω του ρυθμού γήρανσης του προσώπου (FAR). Οι βιολογικοί ρυθμοί γήρανσης διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των ατόμων και μπορούν να επηρεάσουν τα αποτελέσματα της ασθένειας ανεξάρτητα από την χρονολογική ηλικία. Παρ’ όλα αυτά, η κλινική τους χρήση περιορίζεται λόγω έλλειψης πρακτικών και μη επεμβατικών βιοδεικτών.
Η τεχνολογία πίσω από το FaceAge
Το FaceAge είναι ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που εκτιμά τη βιολογική ηλικία από χαρακτηριστικά του προσώπου, όπως υφή δέρματος και απώλεια όγκου. Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι οι καρκινοπαθείς που φαίνεται να είναι «πιο ηλικιωμένοι» από την πραγματική τους ηλικία έχουν χειρότερα αποτελέσματα επιβίωσης, κάτι που ενισχύει την υπόθεση του FaceAge ως βιοδείκτη.
Η μελέτη και τα ευρήματα
Στην μελέτη συμμετείχαν 2,276 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ακτινοθεραπεία, κυρίως λευκοί, με μέση ηλικία 63,4 ετών. Οι συμμετέχοντες αξιολογήθηκαν με δύο φωτογραφίες που λήφθηκαν κατά την έναρξη κάθε κύκλου ακτινοθεραπείας, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο FaceAge για την πρόβλεψη της βιολογικής ηλικίας τους.
Ο ρυθμός γήρανσης (FAR) υπολογίστηκε ως η διαφορά της FaceAge διαιρούμενη με τον χρόνο μεταξύ φωτογραφιών, προσδιορίζοντας πόσο γρήγορα γερνούν βιολογικά οι ασθενείς. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι ασθενείς με υψηλό FAR είχαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας. Ειδικότερα, στους ασθενείς του μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου όρους φάνηκε ότι ο κίνδυνος θνησιμότητας αυξάνεται δραματικά με την αύξηση του FAR.
Συμπεράσματα και προοπτικές του FaceAge
Οι ερευνητές επανέλαβαν την ανάλυση για ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο και παρατήρησαν παρόμοια αποτελέσματα, με πιο εμφανείς διαφορές στις επιβιώσιμες ομάδες. Συνδυάζοντας την αρχική απόκλιση της πρόβλεψης ηλικίας από την πραγματική (FADRT1) με τον FAR, οι ερευνητές προχώρησαν σε ακόμα πιο ορισμένα συμπεράσματα σχετικά με την πρόγνωση των ασθενών.
Αυτή η πειραματική προσέγγιση ενδέχεται να αλλάξει τα δεδομένα στη διαχείριση των ασθενών με καρκίνο, προσφέροντας μια νέα διάσταση στην αξιολόγηση της υγείας τους μέσω της ανάλυσης του προσώπου τους.
