Νέα έρευνα αναδεικνύει τις δυνατότητες των βιομηχανικών τσίχλες στην καταπολέμηση καρκινογόνων μικροβίων
Μια ομάδα ερευνητών υπό την καθοδήγηση του Χένρι Ντάνιελ από τη Σχολή Οδοντιατρικής διερεύνησε τη δυνατότητα των βιομηχανικά παρασκευασμένων τσίχλων να μειώσουν τα επίπεδα τριών μικροβίων που συνδέονται με τον καρκίνο στο στόμα και τον λαιμό. Η νέα αυτή ανακάλυψη μπορεί να ανοίξει το δρόμο για πιο αποτελεσματικές και προσιτές θεραπείες, όπως αναφέρεται στη μελέτη τους που δημοσιεύθηκε στο Scientific Reports.
Η Σημασία της Έρευνας για τον Καρκίνο του Στόματος
Ο καρκίνος του στόματος, και ειδικότερα ο πλακώδης καρκίνος του κεφαλιού και του λαιμού, είναι μια κοινή, αλλά σοβαρή πάθηση. Όπως τονίζει ο Ντάνιελ, η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη, καθώς η αντιμετώπιση σε προχωρημένα στάδια συχνά οδηγεί σε κακή ποιότητα ζωής και χαμηλά ποσοστά επιβίωσης. Η συντριπτική πλειοψηφία των πρόσφατα εγκεκριμένων φαρμάκων δεν έχει φέρει σημαντικές βελτιώσεις στις πενταετείς επιβίωσες ρυθμούς των ασθενών.
Η Δομή της Τσίχλας και η Αντι-ιική Ικανότητά της
Η έρευνα αυτή βασίζεται σε προηγούμενες μελέτες που χρησιμοποίησαν τσίχλες από φασόλια lablab, γνωστές και ως bean gum. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι εκχυλίσματα από αυτές τις τσίχλες μείωναν τα επίπεδα του ανθρώπινου ιού των θηλωμάτων (HPV), καθώς και δύο βακτηρίων, των Porphyromonas gingivalis (Pg) και Fusobacterium nucleatum (Fn), σε δείγματα σάλιου ασθενών με καρκίνο του στόματος.
Οι Υποσχόμενες Αποτελέσματα και οι Θερμές Προοπτικές
Σύμφωνα με τα δεδομένα που συγκέντρωσαν, οι εκχυλίσματα από τσίχλες είχαν την ικανότητα να μειώσουν τα επίπεδα του HPV κατά 93% σε δείγματα σάλιου και κατά 80% σε δείγματα στοματικού διαλύματος. Ακόμη πιο εντυπωσιακά, η προσθήκη πρωτεγρίνης—μια αντιμικροβιακή πεπτίδιο—στο bean gum, μείωσε σχεδόν στο μηδέν τα επίπεδα των Pg και Fn χωρίς να επηρεάσει τα ευεργετικά μικρόβια που φυσικά βρίσκονται στην στοματική κοιλότητα.
Η Ένταση του Καρκίνου και οι Εκτιμήσεις του Επιστήμονα
Ο Ντάνιελ σημειώνει ότι ο καρκίνος της χείλας και της στοματικής κοιλότητας κατέχει τη ρίσκο ως προς την έκταση και τη θνησιμότητα παγκοσμίως, ειδικά για εφήβους και νέους ενήλικες. Η έρευνα αυτή επαναλαμβάνει την ανάγκη οι νέες αυτές θεραπείες να προχωρήσουν σε κλινικές δοκιμές, τόσο ως συμπληρωματικά φάρμακα στις τρέχουσες θεραπείες όσο και ως προληπτικά μέτρα για τον περιορισμό λοιμώξεων.
