Διαταραχές συμπεριφοράς και κοινωνικές σχέσεις στα παιδιά με συγγενείς καρδιοπάθειες
Η συγγενής καρδιοπάθεια (CHD), ένα πρόβλημα που σχετίζεται με τον σχηματισμό της καρδιάς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, επηρεάζει περίπου το 1% των νεογέννητων. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι τα προσχολικά παιδιά με CHD ενδέχεται να αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις στον τομέα της συμπεριφοράς και των κοινωνικών σχέσεων. Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Frontiers in Pediatrics, αναλύθηκε πώς οι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να επηρεάζουν αυτές τις διαταραχές.
Σημαντικά ευρήματα της μελέτης
Η ομάδα ερευνητών από το Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε ότι τα παιδιά με CHD παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα προβλημάτων προσοχής και δυσκολιών στις σχέσεις με τους συνομηλίκους τους, σε σύγκριση με τα υγιή παιδιά. Επιπλέον, η καθηγήτρια Νεοαναπτυξιακής Ψυχολογίας και Ψυχικής Υγείας στο King’s College London, Chiara Nosarti, εστίασε στο ότι η ενίσχυση της γνωστικής ανάπτυξης στο σπίτι μπορεί να μειώσει αυτούς τους κινδύνους.
Υποκείμενοι παράγοντες
Η ομάδα αξιολόγησε 56 παιδιά ηλικίας 4-6 ετών με CHD, που συμμετείχαν από το 2014 έως το 2020 στο πρόγραμμα Congenital Heart Imaging Project, το οποίο διευθύνει η καθηγήτρια Serena Counsell. Αυτά τα παιδιά πάσχουν είτε από κριτική CHD είτε από σοβαρές καρδιοπάθειες που απαιτούσαν παρέμβαση πριν την ηλικία του ενός έτους.
Διαδικασία αξιολόγησης
Οι ερευνητές συγκέντρωσαν δεδομένα από τις οικογένειες μέσω πέντε καταξιωμένων ερωτηματολογίων, όπως το Children’s Behavior Questionnaire και το Social Communication Questionnaire. Οι γονείς ρωτήθηκαν σχετικά με την ψυχολογική υγεία των παιδιών τους και τις συνθήκες του σπιτιού τους, χρησιμοποιώντας την κλίμακα Cognitively Stimulating Parenting Scale, που αξιολογεί την ποσότητα εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων στο σπίτι.
Προστατευτικοί παράγοντες και συμπεράσματα
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, αφού προσαρμόστηκαν παράγοντες όπως ο κοινωνικοοικονομικός στάτους και η ηλικία γέννησης, τα παιδιά με CHD είχαν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν ADHD και προβλήματα σχέσεων. Ωστόσο, η μελέτη υποδηλώνει ότι ένα δημιουργικό και υποστηρικτικό περιβάλλον μπορεί να προστατεύσει τα παιδιά από αυτές τις συμπεριφορές. “Είναι ασαφές αν η γνωστική ενίσχυση επηρεάζει τις συμπεριφορές των παιδιών ή αν η συμπεριφορά των παιδιών επηρεάζει το επίπεδο γνωστικής ενίσχυσης των γονέων”, ανέφερε η Nosarti.
Οι αναγκαίοι κλινικοί έλεγχοι στα προσχολικά παιδιά με CHD είναι κρίσιμοι, καθώς έτσι μπορούν να εντοπιστούν οι πιθανές δυσκολίες έγκαιρα και να δοθεί στήριξη. Παράλληλα, σύμφωνα με την Nosarti, οι υποστηρικτικές στρατηγικές θα πρέπει να περιλαμβάνουν και περιβαλλοντικούς παράγοντες που προάγουν την ανάπτυξη.
