Το ταξίδι του Νικολάκη Ζεγκίνογλου στην οικογενειακή θρησκεία

Ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου, μέσα από μια πρόσφατη συνέντευξη του, αποκαλύπτει την προσωπική του σχέση με τη θρησκεία και τις ενοχές, καθώς μοιράζεται στιγμές από την παιδική του ηλικία. Ο ηθοποιός μίλησε στον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαϊωάννου για την οικογενειακή του κληρονομιά και την επίδραση της γιαγιάς του στη ζωή του.

Οι αναμνήσεις από τη θρησκεία

«Είμαι πολύ τυχερός επειδή μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου η θρησκεία δεν ήταν καθοριστική για τη ζωή μας, αλλά περισσότερο μιας εθιμοτυπικής φύσεως» δήλωσε ο Νικολάκης, επισημαίνοντας την προσήλωση της γιαγιάς του στις εκκλησιαστικές πρακτικές. Με μια δόση χιούμορ θυμάται μια συγκεκριμένη στιγμή που η γιαγιά του τον πήρε μαζί της στην εκκλησία. «Μια φορά, ενώ έκανα τις μετάνοιες, είδα τη γιαγιά να προχωρά με την κανονικότητα. Εγώ, από την άλλη, τις έκανα σαν αερόμπικ!» πρόσθεσε γελώντας, γεμίζοντας αρμονικά το λόγο του με προσωπικές πινελιές.

Ενοχές από την παιδική ηλικία

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, τέθηκε το θέμα των ενοχών που συχνά πηγάζουν από την ανατροφή. «Νομίζω ότι όλοι έχουμε βιώσει αυτές τις καταστάσεις» ανέφερε, απαντώντας στην ερώτηση αν είναι ενοχικός. «Η φράση ‘δώσε φιλάκι στον παππού για να μη στενοχωρηθεί’ είναι μία από τις πολλές που θυμάμαι. Έτσι, αρχίζει η διαδικασία του να βάζεις τον εαυτό σου πίσω και να προσπαθείς να ευχαριστήσεις τους άλλους» εξήγησε.

Η θρησκεία ως παράδοση

Κλείνοντας τη συζήτησή του για την εκκλησία, ο Νικολάκης πρόσθεσε: «Για μένα, ο ρόλος της Εκκλησίας είναι να συγκεντρώνει τους ανθρώπους σε κοινές παραδόσεις και έθιμα». Η αίσθηση της κοινότητας και της παράδοσης είναι ισχυρή για εκείνον, μια αντίληψη που φαίνεται να έχει διαμορφώσει τη δική του κοσμοθέαση.

Εν τέλει, η συζήτηση του Νικολάκη Ζεγκίνογλου δεν ήταν μόνο για τη θρησκεία, αλλά και για τις ανθρώπινες σχέσεις και τις ενοχές που συχνά αναδύονται από τις δομές της οικογένειας. Αυτές οι εμπειρίες συνεχίζουν να σφυρηλατούν την πορεία του στο χώρο της τέχνης και της ζωής.