Η νέα μελέτη δείχνει ότι η εκκαθάριση της αμυλοειδούς βήτα δεν έχει σημαντική επίδραση στη σοβαρότητα της άνοιας
Μια πρόσφατη ανασκόπηση από την Cochrane δείχνει πως τα φάρμακα που στοχεύουν τις αμυλοειδείς βήτα πρωτεΐνες στον εγκέφαλο δεν προσφέρουν κλινικά σημαντικά θετικά αποτελέσματα. Αντίθετα, φαίνεται ότι ενδεχομένως αυξάνουν τον κίνδυνο αιμάτωσης και διόγκωσης στον εγκέφαλο.
Η παρουσία της αμυλοειδούς βήτα και οι προσδοκίες των φαρμάκων
Τα άτομα που πάσχουν από τη νόσο Αλτσχάιμερ έχουν υψηλά επίπεδα της αμυλοειδούς βήτα πρωτεΐνης στον εγκέφαλο, κάτι που μπορεί να ανιχνευθεί ακόμα και πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Παρόλο που οι ηγέτες της έρευνας έχουν αναπτύξει φάρμακα που αποσκοπούν στην απομάκρυνση αυτών των πρωτεϊνών, η ακριβής τους επίδραση στην πορεία της νόσου παραμένει ασαφής.
Τα αποτελέσματα της ανασκόπησης
Η σε βάθος ανάλυση που περιλάμβανε 17 κλινικές δοκιμές με συνολικά 20,342 συμμετέχοντες, επικεντρώθηκε στην επιρροή των φαρμάκων κατά της αμυλοειδούς βήτα σε άτομα με ήπια γνωστική διαταραχή ή ήπια άνοια λόγω Αλτσχάιμερ. Σε αυτή τη φάση, οι υποστηρικτές των φαρμάκων θεωρούσαν ότι θα ήταν πιο αποτελεσματικά. Παρ’ όλα αυτά, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι επιδράσεις των φαρμάκων στη γνωστική παρακμή και τη σοβαρότητα της άνοιας ήταν σχεδόν ανύπαρκτες ή ελάχιστες, πολύ κάτω από τις καθιερωμένες κλίμακες κλινικά σημαντικής διαφοράς.
Η φωνή των ειδικών
«Δυστυχώς, τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτά τα φάρμακα δεν κάνουν καμία διαφορά στους ασθενείς», αναφέρει ο επικεφαλής συγγραφέας Francesco Nonino, νευρολόγος και επιδημιολόγος στο Ινστιτούτο Νευρολογικών Επιστημών της Μπολόνια. Εδώ και καιρό συλλέγονται στοιχεία που οδηγούν στην αδιαμφισβήτητη συμπερασματική παραδοχή ότι δεν υφίσταται κλινικά σημαντική επίδραση. Χαρακτηρίζει επίσης την ανάγκη ορθής διάκρισης μεταξύ στατιστικά σημαντικών αποτελεσμάτων και κλινικής σημασίας.
Μέλλον και προοπτικές στην έρευνα για την Αλτσχάιμερ
Μαζί με την απουσία κλινικά σημαντικών επιδράσεων, η ανασκόπηση αποκάλυψε ότι τα φάρμακα αυτά πιθανόν να αυξάνουν τον κίνδυνο διόγκωσης και αιμάτωσης στον εγκέφαλο. Αν και αυτός ο κίνδυνος προήλθε από απεικονιστικές εξετάσεις χωρίς εμφανή συμπτώματα για τους περισσότερους ασθενείς, η διάρκεια των επιπτώσεων παραμένει άγνωστη, δεδομένης της ασυνέπειας στην αναφορά συμπτωμάτων κατά τις δοκιμές.
Η ανασκόπηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μελλοντικές δοκιμές που στοχεύουν στη μείωση της αμυλοειδούς βήτα είναι απίθανο να προσφέρουν σαφή οφέλη στους ασθενείς. Καθώς τα φάρμακα μπορούν να απομακρύνουν την αμυλοειδή πρωτεΐνη από τον εγκέφαλο, αυτό δεν μεταφράζεται σε κλινικά ωφέλη.
«Βλέπω καθημερινά ασθενείς με Αλτσχάιμερ και εύχομαι να είχα αποτελεσματική θεραπεία να τους προτείνω», λέει ο ανώτερος συγγραφέας Edo Richard, Καθηγητής Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο Radboud. «Τα υπάρχοντα εγκεκριμένα φάρμακα προσφέρουν κάποια οφέλη σε ορισμένους ασθενείς, όμως η ανάγκη για πιο αποτελεσματικά θεραπευτικά μέτρα παραμένει υψηλή», καταλήγει.
