Η πατρότητα και ο χορός στην πορεία του Ιβάν Σβιτάιλο
Ο Ιβάν Σβιτάιλο, ένας αναγνωρίσιμος ηθοποιός και χορευτής, ανοίγει την καρδιά του στο Επί Σκηνής σχετικά με την παράσταση “Παναγία των Παρισίων” και την προσωπική του ζωή. “Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με προβλήματα, όπου όλοι έλειπαν. Η απουσία του πατέρα μου άφησε ένα μεγάλο κενό. Αλλά η πατρότητα ήρθε να το καλύψει αυτό το κενό, δίνοντάς μου μια δεύτερη ευκαιρία να νιώσω όλα εκείνα τα πράγματα που μου έλειψαν ως παιδί”, εξηγεί.
Η τέχνη και οι προκλήσεις του παιδικού θεάτρου
Στο θέατρο, ο Ιβάν αποκαλύπτει τις προκλήσεις του να παίζει για παιδιά. “Τα παιδιά έχουν μοναδικά φίλτρα και είναι ικανά να διακρίνουν αμέσως την αλήθεια. Όταν παίζεις μπροστά τους, ξέρεις ότι πρέπει να είσαι αυθεντικός”. Στην παράσταση “Παναγία των Παρισίων”, η μίξη παιδικής μαγείας και ώριμων θεατρικών στοιχείων δημιουργεί μια εμπειρία γεμάτη συγκίνηση και φαντασία.
Ο χορός ως εργαλείο έκφρασης
Αναφερόμενος στην προσωπική του εξέλιξη, ο Ιβάν λέει: “Η αμφισβήτηση του εαυτού μου είναι μέρος της φύσης μου. Ο χορός με βοήθησε να νιώσω σωματικά δυναμικές που δύσκολα μια απλή σωματική δραστηριότητα προσφέρει. Το να ξεπερνώ τα όριά μου, είναι κάτι που πάντα αναζητώ”. Αυτή η εσωτερική αναζήτηση κάνει τους χαρακτήρες του να αποκτούν βάθος.
Διεκδικώντας τα όνειρα
Σημαντική είναι η αναφορά του στην επιμονή να κυνηγάμε τα όνειρά μας. “Πρέπει πάντα να διεκδικούμε όσα θέλουμε στη ζωή και να ακούμε τα ένστικτά μας. Αυτά θα μας καθοδηγήσουν σε στιγμές που δεν θα φανταζόμασταν ποτέ”. Η δήλωσή του αυτή αποτυπώνει την προσωπική του φιλοσοφία για τη ζωή και την τέχνη.
Η παράσταση και η διαφορετικότητα του κοινού
Ο Ιβάν μοιράζεται τη δυσκολία και την ομορφιά του να παίζει για ένα απαιτητικό κοινό όπως τα παιδιά: “Οι σχολικές παραστάσεις είναι δύσκολες. Όμως τα Σαββατοκύριακα, το κοινό είναι πιο ποικίλο και περιλαμβάνει πολλούς γονείς, γεγονός που κάνει την εμπειρία πιο πλούσια”. Επισημαίνει την αξία της εμπιστοσύνης που έχει κερδίσει από το κοινό με τη διάρκεια του χρόνου, χάρη στις παραστάσεις που υπογράφει η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη.
Ο Ιβάν Σβιτάιλο, με την ειλικρίνεια και την τόλμη του, αναδεικνύει τις προκλήσεις και τις ομορφιές της θεατρικής τέχνης και της πατρότητας, φέρνοντας μια φρέσκια πνοή στον κόσμο του θεάτρου.
