Crime 101: Ένα σύγχρονο θρίλερ με Κρις Χέμσγουορθ που εντυπωσιάζει
Ο Bart Layton επιστρέφει με ένα στιλιζαρισμένο αστυνομικό θρίλερ που φέρει την υπογραφή του, καθώς οι γραμμές ανάμεσα σε κλέφτες και αστυνομικούς γίνονται όλο και πιο θολές σε ένα Λος Άντζελες γεμάτο ηθική ασάφεια και υπαρξιακό κυνισμό. Σε μια εποχή όπου τα μεσαίου προϋπολογισμού θρίλερ φαίνεται να είναι είδος υπό εξαφάνιση, το Crime 101 έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι το Χόλιγουντ μπορεί ακόμα να δημιουργεί στιβαρές, ενήλικες αστυνομικές ιστορίες.
Μια νέα προσέγγιση στο αστυνομικό θρίλερ
Η νέα ταινία του Layton, γνωστού μέχρι σήμερα κυρίως για το ντοκιμαντερίστικο έργο του, είναι η πρώτη του καθαρά μυθοπλαστική απόπειρα και φέρει αναφορές στο κινηματογραφικό σύμπαν του Michael Mann. Το αποτέλεσμα είναι ένα φιλμ κομψό, ψυχρό και απόλυτα ελεγχόμενο, που θυμίζει το Heat, όχι ως μίμηση, αλλά ως σύγχρονη μετεξέλιξη.
Η πλοκή, βασισμένη σε νουβέλα του Don Winslow, ξεδιπλώνεται με σχεδόν αποσπασματικό ρυθμό. Τέσσερις βασικοί χαρακτήρες κινούνται παράλληλα, διασταυρώνοντας τις ζωές τους κυρίως στην εθνική οδό 101. Ο Mike Davis (Chris Hemsworth) είναι ένας επαγγελματίας κλέφτης κοσμημάτων με αυστηρό προσωπικό κώδικα: μεθοδικός, πειθαρχημένος και με απέχθεια προς τη βία. Από την άλλη, ο Lou Lubesnick (Mark Ruffalo), ντετέκτιβ με σχεδόν αναχρονιστική εντιμότητα, βρίσκεται χαμηλά στην ιεραρχία της παραγωγικότητας, όχι λόγω ανικανότητας, αλλά λόγω χαρακτήρα.
Έντονη ερμηνεία και χαρακτήρες με βάθος
Η Sharon Colvin (Halle Berry) εργάζεται στον σκληρό κόσμο των ασφαλειών για τους υπερπλούσιους, παγιδευμένη σε μια ζωή επαγγελματικής υποκρισίας και υπαρξιακής απογοήτευσης. Ο Ormon (Barry Keoghan), ο κλασικός «παράγοντας χάους», λειτουργεί ως καταλύτης αποσταθεροποίησης για όλους. Ο Layton επιλέγει να αφήσει την αφήγηση να «βράσει» αργά, με τους χαρακτήρες να μην συγκρούονται αμέσως, αλλά να παραμονεύουν στο σκοτάδι.
Αν και το σενάριο δίνει την εντύπωση ότι οι χαρακτήρες λειτουργούν ως φορείς ιδεών περισσότερο παρά ως πλήρως ανεπτυγμένες προσωπικότητες, το καστ μετατρέπει αυτή τη θεωρητική αδυναμία σε κινηματογραφικό πλεονέκτημα. Ο Mark Ruffalo κλέβει την παράσταση με μια ερμηνεία χαμηλών τόνων αλλά τεράστιας συναισθηματικής ακρίβειας. Ο Lubesnick του είναι κουρασμένος, ελαφρώς λυγισμένος από τη ζωή, αλλά βαθιά ανθρώπινος – ένας χαρακτήρας που αποπνέει αξιοπρέπεια χωρίς ηρωισμούς.
Μια ταινία που αγγίζει σύγχρονα θέματα
Η Halle Berry, σε έναν ρόλο γεμάτο εσωτερική ένταση, κινείται αριστοτεχνικά ανάμεσα στη συγκρατημένη οργή και την επαγγελματικά επιβεβλημένη επιφάνεια αδιαφορίας. Σε μια από τις πιο δυνατές στιγμές της ταινίας, μια έκρηξη αγανάκτησης λειτουργεί σχεδόν λυτρωτικά. Ο Chris Hemsworth, αν και ίσως λιγότερο «αποστασιοποιημένος» από όσο θα απαιτούσε ο ρόλος ενός απόλυτα ψυχρού εγκληματία, αξιοποιεί την έμφυτη φυσική του παρουσία για να προσδώσει στον Mike μια απρόσμενη ευαλωτότητα.
Το Crime 101 δεν είναι απλώς μια ιστορία εγκλήματος. Μέσα από την ευέλικτη, σχεδόν ρευστή κίνηση της κάμερας, η ταινία διαλύει τις παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές. Ο Layton φαίνεται λιγότερο ενδιαφερόμενος για το «ποιος θα νικήσει» και περισσότερο για το «τι κοστίζει η επιβίωση». Το κεντρικό ερώτημα αιωρείται διαρκώς: πόσο από τον εαυτό σου είσαι διατεθειμένος να πουλήσεις για μια αίσθηση οικονομικής ασφάλειας που διαρκώς απομακρύνεται;
Σε αυτό το επίπεδο, το φιλμ αγγίζει έναν έντονα σύγχρονο κυνισμό – μια αίσθηση ότι το σύστημα είναι εξίσου αδίστακτο με τους εγκληματίες που υποτίθεται ότι πολεμά. Κομψό, στιλιζαρισμένο και αφηγηματικά πειθαρχημένο, το Crime 101 λειτουργεί, όπως εύστοχα περιγράφεται, σαν «καλοκουρδισμένη μηχανή». Δεν επαναπροσδιορίζει το είδος, αλλά το αναζωογονεί με αυτοπεποίθηση.
