Σοβαρή ναυτία στην εγκυμοσύνη διπλασιάζει τον κίνδυνο κατάθλιψης μετά τον τοκετό
Οι γυναίκες που βιώνουν σοβαρή ναυτία και εμετό κατά την πρώιμη εγκυμοσύνη ενδέχεται να αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης μετά τον τοκετό. Αυτή η ανακάλυψη υπογραμμίζει την ανάγκη για πρώιμη διάγνωση και στοχευμένη υποστήριξη της ψυχικής υγείας των μητέρων.
Η μελέτη από την Κίνα
Μια πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη στην Ουχάν, Κίνα, εξέτασε τις περιπτώσεις εγκυμοσύνης που επηρεάζονται από ναυτία και εμετό, καθώς και την κατάθλιψη μετά τον τοκετό, σε μια νοσοκομειακή κοόρτη της περιοχής. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Scientific Reports και αναζητά συσχετίσεις ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων.
Η ναυτία και ο εμετός κατά την εγκυμοσύνη (NVP) εκτιμάται ότι επηρεάζουν έως και το 90% των εγκυμοσυνών, συνήθως υποχωρώντας μετά το πρώτο τρίμηνο. Ωστόσο, η σοβαρή NVP μπορεί να διαρκέσει καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι κλινικές εκδηλώσεις κυμαίνονται από ήπια ναυτία έως την υπερμετρία (HG), μια σχετικά σπάνια αλλά αναπηρική μορφή NVP που επηρεάζει το 0,3-2% των εγκυμοσυνών.
Σχέση με την κατάθλιψη μετά τον τοκετό
Τα συμπτώματα κατάθλιψης μετά τον τοκετό (PPDS) είναι από τις πιο κοινές ιατρικές συνέπειες της εγκυμοσύνης, επηρεάζοντας το 17% έως 19% των γυναικών. Αυτή η κατάσταση προκαλεί συναισθηματική αναστάτωση, διαταράσσει τη φυσιολογική κοινωνική και ψυχική λειτουργία και μειώνει την ποιότητα ζωής. Επιπλέον, συνδέεται με χειρότερη συναισθηματική και γνωστική ανάπτυξη στα παιδιά.
Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο PPDS μπορεί να αποτελέσουν στόχους παρέμβασης. Αν και η NVP έχει συσχετιστεί με PPDS, τα στοιχεία είναι ασαφή και κυρίως αφορούν την HG. Η σουηδική μελέτη BASIC διαπίστωσε ότι η παρατεταμένη NVP (που διαρκεί περισσότερο από 17 εβδομάδες) συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο PPDS έξι εβδομάδες μετά τον τοκετό. Αντίστοιχα, η ιαπωνική μελέτη JECS έδειξε ότι η σοβαρότητα της NVP συσχετίζεται με την εμφάνιση PPDS έναν μήνα μετά τον τοκετό.
Συμπεράσματα της μελέτης
Η τρέχουσα μελέτη περιλάμβανε 3.061 εγκύους που παρακολούθησαν το Νοσοκομείο Γυναικών και Παιδιών της Ουχάν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της περιόδου μετά τον τοκετό, από τον Οκτώβριο του 2016 έως τον Οκτώβριο του 2019. Η NVP καταγράφηκε αυτοαναφερόμενα με μια ερώτηση σχετικά με την εμφάνιση εμετού κατά την εγκυμοσύνη, με τη σοβαρότητα να ταξινομείται εν μέρει με βάση τις απαιτήσεις θεραπείας ή νοσηλείας.
Η μέση ηλικία των συμμετεχουσών ήταν 30 ετών, με μέσο σκορ EPDS 8,61. Η πλειοψηφία των γυναικών (67%) είχε φυσιολογικό δείκτη μάζας σώματος πριν από τη σύλληψη, ενώ το 70% ήταν στην πρώτη τους εγκυμοσύνη. Η NVP επηρεάζει το 64% των εγκυμοσυνών, κυρίως ήπια (42%) και μέτρια (20%), με σοβαρή NVP να παρατηρείται μόνο στο 2% περίπου των περιπτώσεων.
Η PPDS επηρεάζει το 16% των γυναικών μετά τον τοκετό. Στη διάρκεια του πρώτου και του έκτου μήνα μετά τον τοκετό, τα συμπτώματα κατάθλιψης εντοπίστηκαν σε περίπου 17% και 14% των γυναικών αντίστοιχα. Οι γυναίκες με σοβαρή NVP παρουσίασαν υψηλότερο κίνδυνο PPDS σε αυτές τις χρονικές στιγμές. Όταν ελήφθησαν υπόψη πιθανοί παράγοντες όπως η ηλικία της μητέρας και άλλες μεταβλητές, ο κίνδυνος ήταν 2,4 φορές και 2,7 φορές αντίστοιχα.
Αυτά τα ευρήματα είναι γενικά συμβατά με προηγούμενες μελέτες, αν και οι περιορισμοί στις μεθόδους και τα δείγματα των προηγούμενων ερευνών περιορίζουν τη γενικευσιμότητά τους.
