20 χρόνια από την εξαφάνιση του Άλεξ: Η πληγή του bullying
Σήμερα, 3 Φεβρουαρίου, συμπληρώνονται 20 χρόνια από την ημέρα που ο Άλεξ Μεσχισβίλι εξαφανίστηκε από τη Βέροια. Ο 11χρονος θα ήταν σήμερα 31 ετών, αλλά η ιστορία του παραμένει ανοιχτή και γεμάτη ερωτήματα. Η υπόθεση του Άλεξ, που δεν έχει βρει ακόμη την απάντησή της, έχει σημαδέψει τη μνήμη μας και έχει ανοίξει μια ευρύτερη συζήτηση γύρω από το bullying και την παιδική βία.
Η νύχτα της εξαφάνισης
Ήταν ένα βράδυ του 2006, όταν ο Άλεξ αποχώρησε από το κλειστό γυμναστήριο της Ελιάς, με προορισμό το πρακτορείο του ΟΠΑΠ όπου εργαζόταν ο πατριός του. Ωστόσο, δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του. Η οικογένεια του τον δήλωσε εξαφανισμένο και η Βέροια βυθίστηκε σε αναστάτωση. Γείτονες, φίλοι και Αρχές ξεκίνησαν έναν αγώνα δρόμου για να τον βρουν, αλλά η αγωνία γρήγορα μετατράπηκε σε συλλογικό σοκ.
Η έρευνα και οι εξελίξεις
Αρχικά, οι έρευνες στράφηκαν σε μια παρέα παιδιών που είχε βρεθεί μαζί του εκείνο το απόγευμα. Οι καταθέσεις τους όμως, αρχικά αντιφατικές, άλλαξαν δραματικά με την πάροδο του χρόνου. Σύντομα, οι αρχές άρχισαν να εξετάζουν το ενδεχόμενο μιας θανατηφόρας επίθεσης από συνομηλίκους. Η έρευνα πήρε μια αναπάντεχη τροπή, με ομολογίες και ανακλήσεις, καθώς οι πιέσεις στις ανακρίσεις έγιναν αντικείμενο συζήτησης.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, υπήρξε η πληροφορία ότι το σώμα του Άλεξ είχε μεταφερθεί με οικοδομικό καρότσι σε ένα τοπικό ρέμα. Παρά τις ανακρίσεις και τις δικαστικές διαδικασίες, η σορός του παιδιού δεν βρέθηκε ποτέ, αφήνοντας την υπόθεση να αιωρείται.
Δικαστικές αποφάσεις και κοινωνικές επιπτώσεις
Το 2009, το Μονομελές Δικαστήριο Ανηλίκων στη Θεσσαλονίκη έκρινε πέντε ανήλικους ένοχους για μη σκοπούμενη θανατηφόρα σωματική βλάβη και περιύβριση νεκρού, επιβάλλοντας αναμορφωτικά μέτρα. Παράλληλα, συγγενικό πρόσωπο δύο ανηλίκων καταδικάστηκε για υπόθαλψη εγκληματία. Η μητέρα του Άλεξ, Νατέλα, εξέφρασε την αγανάκτησή της για την αδυναμία να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη.
Η ιστορία του Άλεξ έχει γίνει σύμβολο της παιδικής βίας και του σχολικού εκφοβισμού, αναδεικνύοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα παιδιά που ανήκουν σε μειονότητες. Σε μια εποχή που ο όρος «bullying» δεν είχε ακόμη καθιερωθεί, η υπόθεση αυτή λειτούργησε ως προειδοποίηση για τις συνέπειες της βίας μεταξύ ανηλίκων.
Η μνήμη του Άλεξ
Είκοσι χρόνια μετά, η μνήμη του Άλεξ παραμένει ζωντανή. Η ιστορία του δεν είναι μόνο μια υπόθεση που αναζητά απαντήσεις, αλλά και μια υπενθύμιση ότι η κοινωνία πρέπει να αντιμετωπίσει τη βία και τον εκφοβισμό στα σχολεία. Το όνομά του είναι συνυφασμένο με την απώλεια και την αδικία, και η οικογένειά του συνεχίζει να ζει με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα βρουν την αλήθεια και θα μπορέσουν να πουν το τελευταίο αντίο.
