Το Πολεμικό Ναυτικό αποκτά «Μπλε Φάλαινες» για υποβρύχια αποστολές
Μετά την ένταξη της πρώτης φρεγάτας Belh@rra «Κίμων» στον στόλο του Πολεμικού Ναυτικού, οι επιτελείς του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στρέφουν την προσοχή τους σε μια νέα στρατηγική: την υποβρύχια επιτήρηση. Η απόφαση για την απόκτηση ισραηλινών μη επανδρωμένων υποβρυχίων BlueWhale («Μπλε Φάλαινες») έχει ήδη ληφθεί, με στόχο την αναβάθμιση των δυνατοτήτων του ναυτικού.
Στρατηγική συνεργασία και τεχνολογική αναβάθμιση
Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει υπογραφεί μια αρχική συμφωνία-πλαίσιο που επιτρέπει τη συμπαραγωγή αυτού του προηγμένου συστήματος μεταξύ της ισραηλινής αεροδιαστημικής βιομηχανίας και ελληνικών εταιρειών. Το πρόγραμμα αυτό εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική που στοχεύει στη μείωση των κινδύνων για τα πληρώματα, μεταφέροντας τις πιο επικίνδυνες αποστολές σε αυτόνομα μέσα.
Χαρακτηριστικά του BlueWhale
Το BlueWhale είναι ένα μη επανδρωμένο υποβρύχιο μήκους περίπου 11 μέτρων, με σχεδίαση που θυμίζει υπερμεγέθη τορπίλη. Μπορεί να αναπτύσσει ταχύτητα έως 7 κόμβους και να επιχειρεί συνεχώς για διάστημα που φτάνει τις τέσσερις εβδομάδες. Το μέγιστο βάθος που μπορεί να φτάσει είναι τα 300 μέτρα, ενώ το χαμηλό ακουστικό του ίχνος το καθιστά εξαιρετικά δύσκολο στον εντοπισμό. Χάρη σε προηγμένα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, μπορεί να εκτελεί αποστολές με υψηλό βαθμό αυτονομίας, χωρίς την ανάγκη συνεχούς ανθρώπινης παρέμβασης.
Αξιοσημείωτο είναι ότι το BlueWhale δεν φέρει οπλισμό, ωστόσο η συμβολή του στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο είναι καθοριστική. Το σύστημα εντοπίζει εχθρικά υποβρύχια, συλλέγει κρίσιμα δεδομένα και μεταδίδει πληροφορίες στοχοποίησης, διευκολύνοντας έτσι το πρώτο στάδιο της «αλυσίδας καταστροφής». Με άλλα λόγια, επιτρέπει τον εντοπισμό του στόχου, ώστε άλλα μέσα να αναλάβουν δράση.
Στρατηγικό πλεονέκτημα στο Αιγαίο
Η συνεργασία του BlueWhale με τα ήδη υπάρχοντα συμβατικά υποβρύχια της χώρας θα μπορούσε να αποδειχθεί στρατηγικό πλεονέκτημα, ειδικά στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η υποθαλάσσια επιτήρηση είναι κρίσιμη. Διεθνείς παραδείγματα δείχνουν ότι ακόμα και δυνάμεις με περιορισμένα παραδοσιακά μέσα μπορούν να περιορίσουν τη δράση ισχυρών στόλων μέσω μη επανδρωμένων θαλάσσιων συστημάτων.
Ο στρατιωτικός αναλυτής Γιάννης Παλιούρας ανέφερε σε δηλώσεις του ότι το κόστος για κάθε υποβρύχιο εκτιμάται στα 80 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται οι πρόσθετες δαπάνες για υποδομές, υποστήριξη και εκπαίδευση. Στο τραπέζι βρίσκεται το σενάριο αρχικής προμήθειας ενός συστήματος για δοκιμαστική χρήση, ακολουθούμενο από μια μεγαλύτερη παραγγελία που θα μπορούσε να φτάσει συνολικά τα δώδεκα μη επανδρωμένα υποβρύχια.
