Λούθερ Βάντρος: Ο θρυλικός καλλιτέχνης της R&B που άφησε το στίγμα του
Η ανακοίνωση της Σερ για τον νικητή των Grammy προκάλεσε αρχικά αμηχανία και στη συνέχεια γέλια, καθώς ο νικητής ήταν ο Λούθερ Βάντρος, ο θρυλικός καλλιτέχνης της R&B που είχε φύγει από τη ζωή το 2005. Η Σερ, ανεβαίνοντας στη σκηνή για να απονείμει ένα από τα πιο σημαντικά βραβεία της βραδιάς, φάνηκε να μπερδεύεται, κίνηση που προκάλεσε την έκπληξη του κοινού. Τελικά, το βραβείο «Ηχογράφηση της Χρονιάς» απονεμήθηκε στο τραγούδι «Luther» των Κέντρικ Λαμάρ και SZA, οι οποίοι ήταν οι πραγματικοί νικητές.
Η ζωή και η καριέρα του Λούθερ Βάντρος
Ο Λούθερ Βάντρος υπήρξε ο τραγικός ήρωας της R&B μουσικής. Με τη βελούδινη φωνή του και την εκφραστική του ερμηνεία, έγινε γνωστός, αν και πολλές φορές παρέμεινε στο παρασκήνιο, τραγουδώντας φωνητικά για άλλους καλλιτέχνες. Ήταν ένας αυστηρός τελειομανής, που πάλευε με το βάρος του και τις προκαταλήψεις της βιομηχανίας. Παρ’ όλα αυτά, η κληρονομιά του παραμένει ζωντανή, όπως αποδεικνύει το ντοκιμαντέρ ‘Luther: Never Too Much’, που σκηνοθέτησε η Ντον Πόρτερ και παράγει ο Τζέιμι Φοξ.
Η αναγνώριση και οι προκλήσεις
Η καριέρα του Βάντρος δεν ήταν εύκολη. Παρά το ταλέντο του, οι δισκογραφικές εταιρείες δυσκολεύονταν να δουν πέρα από το σκούρο χρώμα του δέρματος και τα παραπάνω κιλά του. Ωστόσο, η επιμονή του να κυνηγήσει το όνειρό του τον οδήγησε σε συνεργασίες με σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως ο Ντέιβιντ Μπάουι, και σε συμμετοχές σε εμβληματικά έργα, όπως το ‘Young Americans’.
Η συμμετοχή του στο ρεφρέν του ‘Never Too Much’ θα έπρεπε να είχε ανοίξει τις πόρτες της επιτυχίας, αλλά οι δισκογραφικές συνέχιζαν να τον βλέπουν ως φωνητικό καλλιτέχνη και όχι ως σόλο αστέρα. Χρειάστηκε να απολυθεί από την περιοδεία της Ρομπέρτα Φλακ για να μπορέσει τελικά να ξεκινήσει τη σόλο καριέρα του.
Η κληρονομιά του
Ο Λούθερ Βάντρος κατέκτησε εννέα υποψηφιότητες για Grammy πριν κερδίσει το πρώτο του βραβείο το 1991 για το ‘Here and Now’. Το 2003, μετά από μια αλλαγή δισκογραφικής, σημείωσε μεγάλη επιτυχία με το ‘Dance with My Father’. Δυστυχώς, η υγεία του επιδεινώθηκε μετά από έναν εγκεφαλικό το 2004, που επηρέασε τη φωνή του, και τελικά πέθανε το 2005 σε ηλικία μόλις 54 ετών. Η ιστορία του είναι μια υπενθύμιση των προκλήσεων που αντιμετώπισαν οι μαύροι καλλιτέχνες στη μουσική βιομηχανία και της κληρονομιάς που άφησε πίσω του.
