Η μακροχρόνια κατανάλωση αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου
Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cancer αποκαλύπτει ότι η μακροχρόνια κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία, ειδικά όσον αφορά τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από τη Μελέτη Προσυμπτωματικού Ελέγχου Καρκίνου του Προστάτη, των Πνευμόνων, του Παχέος Εντέρου και των Ωοθηκών (PLCO) για να εξετάσουν τη σύνδεση μεταξύ της κατανάλωσης αλκοόλ κατά τη διάρκεια της ζωής και του κινδύνου ανάπτυξης αδενομάτων του παχέος εντέρου, που είναι προειδοποιητικοί πολυπόδες, καθώς και του επεμβατικού καρκίνου.
Σημαντικά ευρήματα της μελέτης
Τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι η υψηλή κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της ζωής σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, ιδιαίτερα για τους τρέχοντες πότες. Αντίθετα, η διακοπή της κατανάλωσης αλκοόλ φαίνεται να συνδέεται με χαμηλότερες πιθανότητες ανάπτυξης μη προχωρημένων αδενομάτων, που εντοπίζονται κατά τη διάρκεια του ελέγχου. Αυτές οι διαπιστώσεις τονίζουν τη σημασία της κατανάλωσης αλκοόλ ως σωρευτική έκθεση και υποδεικνύουν ότι η μείωση της κατανάλωσης μπορεί να επηρεάσει τις πρώιμες καρκινογόνες διαδικασίες, αν και δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με αιτιώδεις σχέσεις.
Η κατάσταση του καρκίνου του παχέος εντέρου στις ΗΠΑ
Ο καρκίνος του παχέος εντέρου παραμένει μια από τις κύριες αιτίες θνησιμότητας από καρκίνο, κατατάσσεται τρίτος σε συχνότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρά τη μείωση των συνολικών ποσοστών, οι διαγνώσεις μεταξύ των ενηλίκων κάτω των 55 ετών αυξάνονται, προκαλώντας επείγουσες κλήσεις για την αναγνώριση και την αντιμετώπιση τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου. Ο Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC) έχει εδώ και καιρό κατατάξει τα αλκοολούχα ποτά ως καρκινογόνα για τους ανθρώπους, συνδέοντάς τα ειδικά με τον καρκίνο του παχέος εντέρου.
Μέθοδος και ανάλυση της μελέτης
Προηγούμενες επιδημιολογικές μελέτες συχνά βασίζονταν σε στιγμιότυπα της ζωής των συμμετεχόντων, μετρώντας την κατανάλωση αλκοόλ μόνο κατά τους 12 μήνες πριν από τη μελέτη. Αυτός ο τρόπος προσέγγισης δεν λαμβάνει υπόψη ότι η ανάπτυξη του καρκίνου είναι μια αργή διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει δεκαετίες. Η τρέχουσα μελέτη στοχεύει να γεφυρώσει αυτό το κενό γνώσης ανασυνθέτοντας τις ιστορίες κατανάλωσης αλκοόλ των συμμετεχόντων από την ηλικία των 18 ετών και μετά. Η κατανόηση της σχέσης αυτής είναι κρίσιμη, καθώς η πρόληψη ενός αδενομά μπορεί να αποτρέψει την εμφάνιση καρκίνου.
Η μελέτη χρησιμοποίησε δεδομένα από τη Μελέτη PLCO, μια μεγάλη τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή που περιλάμβανε ενήλικες ηλικίας 55 έως 74 ετών. Τα δεδομένα της μελέτης εξέτασαν δύο διακριτές ομάδες: μια ομάδα με 12,327 συμμετέχοντες που υπεβλήθηκαν σε ευέλικτο σιγμοειδοσκόπηση και μια μεγαλύτερη ομάδα καρκίνου του παχέος εντέρου με 88,092 συμμετέχοντες που παρακολουθήθηκαν προοπτικά για κλινικά διαγνωσμένο καρκίνο.
Η ανάλυση περιλάμβανε τις μακροχρόνιες κοινωνικοδημογραφικές και ιατρικές ιστορίες των συμμετεχόντων, οι οποίοι συμπλήρωσαν ένα Ερωτηματολόγιο Διατροφικής Ιστορίας (DHQ) σχετικά με την κατανάλωση μπύρας, κρασιού και οινοπνευματωδών ποτών σε τέσσερις ηλικιακές ομάδες: 18–24, 25–39, 40–54 και 55 ετών και άνω. Αυτά τα δεδομένα συγκεντρώθηκαν και αναλύθηκαν για να υπολογιστεί ο σταθμισμένος μέσος όρος της κατανάλωσης αλκοόλ κατά τη διάρκεια της ζωής.
Οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν με βάση την κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της ζωής τους, με τους τρέχοντες πότες να διαχωρίζονται σε ομάδες ανάλογα με την κατανάλωση: λιγότερο από ένα ποτό την εβδομάδα, 1 έως <7 ποτά την εβδομάδα, 7 έως <14 ποτά την εβδομάδα και 14 ή περισσότερα ποτά την εβδομάδα. Οι πρώην πότες αναλύθηκαν ξεχωριστά για να μειωθεί η πιθανή προκατάληψη που σχετίζεται με τη δια βίου αποχή.
