
Μικροσκοπικά πλαστικά σωματίδια και ο κίνδυνος για την Πάρκινσον
Μια πρόσφατη ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο npj Parkinson’s Disease ρίχνει φως σε μια ανησυχητική σύνδεση μεταξύ των μικρο- και νανοπλαστικών και της παθογένειας της νόσου του Πάρκινσον. Οι ερευνητές αναλύουν πώς αυτά τα μικροσκοπικά σωματίδια εισέρχονται στο σώμα, διασχίζουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και συσσωρεύονται σε νευρικούς ιστούς.
Η σύνδεση με την Πάρκινσον
Η ανασκόπηση εντοπίζει συγκεκριμένους μοριακούς μηχανισμούς, όπως η συσσώρευση πρωτεϊνών, η δυσλειτουργία των μιτοχονδρίων και η νευροφλεγμονή, μέσω των οποίων τα πλαστικά μπορεί να συμβάλλουν στη νευροεκφύλιση. Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι τα μικρο- και νανοπλαστικά αποτελούν μια αναδυόμενη περιβαλλοντική απειλή και καλούν για εκτενείς μελέτες που θα εξετάσουν τους κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία.
Η αύξηση των περιπτώσεων Πάρκινσον
Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια προοδευτικά επιδεινούμενη διαταραχή του νευρικού συστήματος και θεωρείται η δεύτερη πιο διαδεδομένη νευροεκφυλιστική πάθηση παγκοσμίως. Οι αναφορές δείχνουν ότι η συχνότητα εμφάνισης της νόσου αυξάνεται ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη νευρολογική διαταραχή. Παρά την αυξανόμενη κατανόηση των μηχανιστικών παραγόντων, όπως η γήρανση και η γενετική, η εκρηκτική αύξηση των κρουσμάτων υποδηλώνει ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο.
Πλαστικά και υγεία
Η έρευνα δείχνει ότι τα πλαστικά, όταν απελευθερώνονται στο περιβάλλον, αποσυντίθενται σε μικροπλαστικά και νανοπλαστικά λόγω της υπεριώδους ακτινοβολίας και της φυσικής φθοράς. Αυτά τα σωματίδια είναι παντού: στο νερό, στον αέρα και στα τρόφιμα, με εκτιμήσεις που δείχνουν ότι οι άνθρωποι καταναλώνουν έως και 52,000 σωματίδια ετησίως. Κλινικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι αυτά τα σωματίδια διασχίζουν βιολογικούς φραγμούς και έχουν ανιχνευθεί σε ανθρώπινο αίμα, ήπαρ και εγκεφαλικό ιστό.
Η ανασκόπηση συγκεντρώνει πρόσφατες έρευνες σχετικά με τις επιδράσεις των μικρο- και νανοπλαστικών στις νευροβιολογικές διαδικασίες που σχετίζονται με τη νόσο του Πάρκινσον, εξετάζοντας αν η πανταχού παρουσία αυτών των σωματιδίων θα μπορούσε να συμβάλλει στην αύξηση των περιστατικών της νόσου. Η ανάλυση περιλαμβάνει δεδομένα από πειραματικά μοντέλα, τόσο ζωικά όσο και κυτταρικά, για να χαρτογραφήσει την τοξικότητα των πλαστικών.
Συνολικά, η ανασκόπηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα μικροσκοπικά πλαστικά σωματίδια ενδέχεται να προάγουν νευροεκφυλιστικές διαδικασίες σχετικές με την Πάρκινσον μέσω πολλαπλών αλληλένδετων οδών, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και προσοχή στη δημόσια υγεία.














