Η Μαίρη Βιδάλη μιλά για τον γιο της και την ταινία “Καποδίστριας”
Η Μαίρη Βιδάλη, μια από τις πιο αγαπητές ηθοποιούς της Ελλάδας, βιώνει εδώ και έναν χρόνο ένα βαθύ πένθος, καθώς έχασε τον γιο της, Κάρολο Βιδάλη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή μετά από σφοδρή μάχη με τον καρκίνο. Το πρωί της Πέμπτης (22.01.2026), η ηθοποιός βρέθηκε στο στούντιο της εκπομπής «Buongiorno» και μίλησε ανοιχτά για τις δύσκολες στιγμές που περνά, αλλά και για την πρόσφατη συμμετοχή της στην ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή.
Η συμμετοχή στην ταινία και οι αναμνήσεις
«Είναι μεγάλη τιμή για μένα που συμμετείχα σε αυτή την ταινία, υποδυόμενη τη Μαντώ Μαυρογένους», δήλωσε η Μαίρη Βιδάλη. Αναφερόμενη στη διαδικασία γυρισμάτων, η ηθοποιός αποκάλυψε ότι η ταινία χρειάστηκε πέντε χρόνια για να ολοκληρωθεί. «Όταν με είδε ο κύριος Σμαραγδής, αποφάσισε να προσθέσει μια σκηνή που δεν υπήρχε στο αρχικό σενάριο. Είναι μια αληθινή στιγμή, όπου η Μαντώ παραδίδει το σπαθί της στον Καποδίστρια», πρόσθεσε.
Η ηθοποιός δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις αρνητικές κριτικές που έχει δεχτεί η ταινία. «Συνήθως, οι ταινίες “χτυπιούνται” πριν καν βγουν, και αυτό συμβαίνει λόγω άλλων συμφερόντων. Ο Γιάννης Σμαραγδής έχει μια ιδεολογία που διαφέρει από την πλειοψηφία των κινηματογραφιστών», τόνισε. «Αυτό που κάνει είναι μυθοπλασία, και δεν μπορεί να αποδώσει όλα τα στοιχεία του Καποδίστρια σε μια ταινία 1,5 ώρας. Ωστόσο, η δουλειά του είναι σοβαρή και αξιόλογη», συμπλήρωσε.
Η προσωπική της απώλεια
Όταν ρωτήθηκε για τον χρόνο που έχει περάσει από τον θάνατο του γιου της, η Μαίρη Βιδάλη εξέφρασε τη βαθιά της θλίψη. «Για εσάς έχει περάσει ένας χρόνος. Για μένα και την κόρη μου, δεν έχει περάσει ούτε μέρα. Μια φίλη που έχει χάσει το παιδί της μου είπε ότι μετά από 20 χρόνια θα είναι πιο εύκολο. Για εμάς, όμως, δεν υπάρχει χρόνος», είπε με συγκίνηση. «Εύχομαι κανείς να μην ζήσει αυτό που ζούμε», πρόσθεσε, μιλώντας για τη στήριξη που αντλεί από την πίστη της.
«Είμαι καλά γιατί πιστεύω. Η πίστη με βοηθάει πολύ. Απορώ πώς μπορεί κάποιος να ξεπεράσει μια τέτοια απώλεια χωρίς πίστη. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το αντέξω», κατέληξε η ηθοποιός, αποκαλύπτοντας την εσωτερική της δύναμη και την ανάγκη για ελπίδα.
