
Κατανόηση των προτύπων ανάπτυξης όγκων για καλύτερη θεραπεία μετά τον καρκίνο του πνεύμονα
Τι συμβαίνει όταν η θεραπεία για τον καρκίνο του πνεύμονα δεν αποδίδει; Μια νέα μελέτη ρίχνει φως στο γεγονός ότι η απάντηση μπορεί να εξαρτάται από το πώς αναπτύσσεται ο καρκίνος. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Flinders έχουν ανακαλύψει ένα σημαντικό στοιχείο που μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς να προβλέψουν καλύτερα την πορεία της νόσου σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα, όταν η αρχική θεραπεία αποτυγχάνει.
Η σημασία της κατηγοριοποίησης της προόδου
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cancer Letters, είναι η πρώτη που εφαρμόζει ένα τροποποιημένο σύστημα κατηγοριοποίησης στην πρώτη γραμμή θεραπείας με χημειοανοσοθεραπεία για τον καρκίνο του πνεύμονα. Ο επικεφαλής συγγραφέας, καθηγητής Μάικλ Σόριχ, ειδικός στην Κλινική Φαρμακολογία, εξηγεί ότι όταν ο καρκίνος προχωρά μετά τη θεραπεία, οι γιατροί τον χαρακτηρίζουν ως “προοδευτική νόσο”. Ωστόσο, αυτός ο όρος δεν διευκρινίζει αν ο καρκίνος αναπτύσσεται σε παλιούς όγκους, εμφανίζεται ως νέοι όγκοι ή και τα δύο.
«Η έρευνά μας δείχνει ότι ο τρόπος με τον οποίο προχωρά ο καρκίνος μας λέει πολλά για το μέλλον των ασθενών», αναφέρει ο καθηγητής Σόριχ. Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι ασθενείς των οποίων ο καρκίνος επανεμφανίζεται με νέους όγκους έχουν πολύ χειρότερη πρόγνωση σε σύγκριση με εκείνους που οι υπάρχοντες όγκοι τους αναπτύσσονται ξανά. Όταν και οι δύο περιπτώσεις συμβαδίζουν, η κατάσταση είναι ακόμα πιο σοβαρή.
Σημαντικά ευρήματα από κλινικές δοκιμές
Η μελέτη ανέλυσε δεδομένα από τέσσερις μεγάλες διεθνείς κλινικές δοκιμές, οι οποίες περιλάμβαναν περισσότερους από 2.300 ασθενείς των οποίων ο καρκίνος είχε προχωρήσει μετά τη θεραπεία. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς των οποίων η νόσος προχώρησε μόνο σε υπάρχοντες όγκους είχαν μέσο χρόνο επιβίωσης σχεδόν 10 μήνες μετά την πρόοδο. Αντίθετα, εκείνοι που ανέπτυξαν νέους όγκους επιβίωσαν περίπου 7 μήνες, ενώ οι ασθενείς με καινούργιους και παλιούς όγκους είχαν μέσο χρόνο επιβίωσης λίγο πάνω από 5 μήνες.
«Αυτές οι διαφορές είναι σημαντικές γιατί δείχνουν ότι δεν είναι όλες οι περιπτώσεις προόδου ίδιες. Η κατανόηση αυτής της διαφοράς μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς και τους ασθενείς να λάβουν καλύτερες αποφάσεις για το επόμενο βήμα», προσθέτει ο καθηγητής Σόριχ.
Προοπτικές για εξατομικευμένη φροντίδα
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το πρότυπο προόδου έχει σημασία ανεξαρτήτως του αν οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε χημειοανοσοθεραπεία ή μόνο σε χημειοθεραπεία, αν και η επίδραση ήταν πιο έντονη σε εκείνους που είχαν χημειοθεραπεία. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η βιολογία του καρκίνου και η αλληλεπίδρασή του με το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να εξηγούν αυτή τη διαφορά. Νέοι όγκοι μπορεί να υποδηλώνουν μια πιο επιθετική νόσο ή ένα περιβάλλον όγκου που αντιστέκεται στη θεραπεία.
Η συμπαθητής συγγραφέας της μελέτης, Γιουάν Γκάο, τονίζει ότι, δυστυχώς για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, αυτή η έρευνα δεν αλλάζει το γεγονός ότι η πρόοδος είναι σοβαρή, αλλά προσφέρει ελπίδα για πιο εξατομικευμένη φροντίδα. «Αν γνωρίζουμε ποιους ασθενείς διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο μετά την πρόοδο, μπορούμε να προσαρμόσουμε την παρακολούθηση και να εξετάσουμε διαφορετικές στρατηγικές θεραπείας νωρίτερα», λέει η Γκάο.
Τα ευρήματα θα μπορούσαν επίσης να επηρεάσουν μελλοντικές κλινικές δοκιμές και την ανάπτυξη φαρμάκων. «Αυτή τη στιγμή, οι δοκιμές συχνά αντιμετωπίζουν όλες τις περιπτώσεις προόδου το ίδιο. Αλλά αν διαχωρίσουμε τους ασθενείς ανά τύπο προόδου, μπορεί να μάθουμε περισσότερα για το ποιες θεραπείες λειτουργούν καλύτερα σε διαφορετικά σενάρια», προσθέτει.
Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο στην Αυστραλία, και παρά τις δραματικές βελτιώσεις στις θεραπείες τα τελευταία χρόνια, πολλοί ασθενείς συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν πρόοδο. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι χρειάζεται περισσότερη δουλειά για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα σε πραγματικές συνθήκες.
«Ο τελικός μας στόχος είναι να δώσουμε στους ασθενείς και τους κλινικούς ιατρούς καλύτερα εργαλεία για να προγραμματίσουν το επόμενο βήμα», καταλήγει ο καθηγητής Σόριχ. «Η πρόοδος δεν χρειάζεται να σημαίνει το ίδιο για όλους, και η κατανόηση αυτού μπορεί να κάνει πραγματική διαφορά».














