Ανακαλύφθηκε βιοχημική οδός που σχετίζεται με τη νόσο Πάρκινσον
Περίπου 1 εκατομμύριο Αμερικανοί πάσχουν από τη νόσο Πάρκινσον, με περίπου 90.000 νέα κρούσματα να διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο, σύμφωνα με την Ίδρυμα Πάρκινσον. Αυτή η χρόνια, εκφυλιστική διαταραχή του εγκεφάλου καταστρέφει τα κύτταρα που παράγουν ντοπαμίνη, τα οποία είναι απαραίτητα για την ομαλή και συντονισμένη κίνηση.
Ανακαλύψεις που αλλάζουν τα δεδομένα
Οι τρέχουσες θεραπείες προσφέρουν μόνο βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τα συμπτώματα. Ωστόσο, μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Case Western Reserve ανακάλυψε μια συγκεκριμένη βιοχημική οδό που παίζει ρόλο στην εξουθενωτική αυτή νευρολογική κατάσταση. Τα ευρήματα τους, που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο περιοδικό Molecular Neurodegeneration, αποκαλύπτουν πώς η επικίνδυνη συσσώρευση πρωτεϊνών στα εγκεφαλικά κύτταρα οδηγεί στο θάνατο των νευρώνων που ελέγχουν την κίνηση, κάτι που αποτελεί χαρακτηριστικό της νόσου Πάρκινσον.
Η επικίνδυνη αλληλεπίδραση πρωτεϊνών
«Ανακαλύψαμε μια επιβλαβή αλληλεπίδραση μεταξύ πρωτεϊνών που βλάπτει τα κυτταρικά εργοστάσια ενέργειας του εγκεφάλου, γνωστά ως μιτοχόνδρια. Το πιο σημαντικό είναι ότι έχουμε αναπτύξει μια στοχευμένη προσέγγιση που μπορεί να μπλοκάρει αυτή την αλληλεπίδραση και να αποκαταστήσει τη λειτουργία των υγιών εγκεφαλικών κυττάρων», δήλωσε ο Xin Qi, ανώτερος συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής Νευροεπιστημών στο Πανεπιστήμιο Case Western Reserve.
Μετά από τρία χρόνια ερευνών, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η τοξική πρωτεΐνη άλφα-συνουκλεΐνη αλληλεπιδρά με ένα κρίσιμο ένζυμο που υποστηρίζει την κυτταρική υγεία στην Πάρκινσον, το ClpP. Αυτή η αλληλεπίδραση βλάπτει τους μιτοχόνδρια, οδηγώντας σε νευροεκφυλισμό και θάνατο εγκεφαλικών κυττάρων. Σε αρκετά πειραματικά μοντέλα, η σύνδεση αυτή έχει δείξει ότι επιταχύνει την πρόοδο της νόσου.
Νέα θεραπεία στον ορίζοντα
Η ερευνητική ομάδα δημιούργησε το CS2, μια ειδικά σχεδιασμένη θεραπεία που μπλοκάρει την επιβλαβή αλληλεπίδραση των πρωτεϊνών και αποκαθιστά τη λειτουργία των μιτοχονδρίων. Το CS2 λειτουργεί ως δόλωμα, παραπλανώντας την άλφα-συνουκλεΐνη ώστε να συνδεθεί με αυτό αντί να βλάψει τα εργοστάσια ενέργειας του κυττάρου. Επίσης, το CS2 βελτίωσε τη κινητικότητα και τη γνωστική απόδοση σε διάφορα μοντέλα μελέτης, συμπεριλαμβανομένων ανθρώπινων εγκεφαλικών ιστών, νευρώνων που προήλθαν από ασθενείς και μοντέλων ποντικών, μειώνοντας τη φλεγμονή στον εγκέφαλο.
«Αυτή η ανακάλυψη αντιπροσωπεύει μια θεμελιωδώς νέα προσέγγιση για τη θεραπεία της νόσου Πάρκινσον», δήλωσε ο Di Hu, ερευνητής στο Τμήμα Φυσιολογίας και Βιοφυσικής της Ιατρικής Σχολής. «Αντί να αντιμετωπίζουμε απλώς τα συμπτώματα, στοχεύουμε σε μία από τις ρίζες της νόσου». Με την ελπίδα να προχωρήσουν σε κλινικές δοκιμές τα επόμενα πέντε χρόνια, η ομάδα σχεδιάζει να βελτιώσει τη θεραπεία για ανθρώπινη χρήση, να αυξήσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα, να βρει σημαντικούς μοριακούς βιοδείκτες που εμπλέκονται στη διαδικασία της νόσου και να προχωρήσει στην κλινική μετάφραση για τους ασθενείς.
«Μια μέρα», πρόσθεσε ο Qi, «ελπίζουμε να αναπτύξουμε θεραπείες που στοχεύουν τα μιτοχόνδρια, επιτρέποντας στους ανθρώπους να ανακτήσουν τη φυσιολογική τους λειτουργία και ποιότητα ζωής, μετατρέποντας την Πάρκινσον από μια αναπηρική, προοδευτική κατάσταση σε μία διαχειρίσιμη ή ακόμα και επιλυμένη».
