Η πλούσια διατροφή των Ιταλών στην Εποχή του Σιδήρου
Σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη, οι Ιταλοί της Εποχής του Σιδήρου φαίνεται ότι είχαν μια πολύ πιο ποικιλόμορφη διατροφή απ’ ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα. Η έρευνα, που βασίζεται στην ανάλυση απολιθωμένων δοντιών, δείχνει ότι οι αρχαίοι πληθυσμοί κατανάλωναν δημητριακά, όσπρια, υδατάνθρακες, καθώς και ζυμωμένα τρόφιμα και ποτά ήδη από τον 7ο και 6ο αιώνα π.Χ.
Ανακαλύψεις από τον αρχαιολογικό χώρο του Ποντεκανιάνο
Η μελέτη εστιάζει σε οδοντικά κατάλοιπα που προέρχονται από τον αρχαιολογικό χώρο του Ποντεκανιάνο, στη νότια Ιταλία, και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό PLOS One. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα ανθρώπινα δόντια λειτουργούν ως «βιολογικά αρχεία ζωής», διατηρώντας πολύτιμες πληροφορίες για τη διατροφή, την υγεία και τις συνθήκες διαβίωσης των ατόμων που έζησαν χιλιάδες χρόνια πριν.
Ανάλυση δοντιών και διατροφικές συνήθειες
Οι ερευνητές ανέλυσαν 30 δόντια από 10 άτομα, εστιάζοντας στους κυνόδοντες και τους γομφίους, προκειμένου να ανασυνθέσουν την πορεία της υγείας και της διατροφής τους κατά τα πρώτα έξι χρόνια της ζωής τους. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ίχνη αμύλου από δημητριακά και όσπρια, φυτικές ίνες και σπόρια ζύμης, στοιχεία που συνδέονται άμεσα με την κατανάλωση ζυμωμένων τροφίμων και ροφημάτων.
«Μπορέσαμε να παρακολουθήσουμε την ανάπτυξη και την υγεία των παιδιών με εντυπωσιακή ακρίβεια και να εντοπίσουμε σαφή ίχνη δημητριακών, οσπρίων και ζυμωμένων τροφών στην ενήλικη ζωή», δήλωσε ο Ρομπέρτο Τζερμάνο, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. Τα δεδομένα προσφέρουν μια ξεκάθαρη εικόνα του τρόπου με τον οποίο οι κοινότητες αυτές προσαρμόζονταν στις κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις της εποχής.
Σημάδια βιολογικού στρες και καθημερινές δραστηριότητες
Η Εμανουέλα Κριστιά, μέλος της ερευνητικής ομάδας, τόνισε ότι η ανάλυση της οδοντικής πέτρας αποκάλυψε «πολύ συγκεκριμένα στοιχεία για τη διατροφή αλλά και ορισμένες καθημερινές δραστηριότητες» των ανθρώπων της Εποχής του Σιδήρου. Οι επιστήμονες εντόπισαν επίσης σημάδια βιολογικού στρες στα δόντια, κυρίως γύρω στην ηλικία του ενός και των τεσσάρων ετών, περιόδους κατά τις οποίες τα παιδιά φαίνεται πως ήταν πιο ευάλωτα σε ασθένειες και περιβαλλοντικές πιέσεις.
Αν και η μελέτη δεν μπορεί να θεωρηθεί πλήρως αντιπροσωπευτική για ολόκληρο τον πληθυσμό της αρχαίας Ιταλίας, οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι προσφέρει μια «εξαιρετικά συγκεκριμένη και τεκμηριωμένη εικόνα» της ζωής και της διατροφής τοπικών κοινοτήτων. Όπως επισημαίνει η Αλέσια Νάβα από το Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης, τέτοιες σύγχρονες μέθοδοι ανάλυσης σηματοδοτούν μια πραγματική επανάσταση στη μελέτη των βιολογικών και πολιτισμικών προσαρμογών των αρχαίων πληθυσμών.
