Φως και έμπνευση: Καλλιτέχνες μοιράζονται ευχές για το 2026

Καθώς το 2025 πλησιάζει στο τέλος του, κορυφαίοι Έλληνες καλλιτέχνες μιλούν στο CNN Greece, εκφράζοντας τις ευχές τους για τη νέα χρονιά. Από τη μουσική και το θέατρο μέχρι τον κινηματογράφο, η κοινή τους επιθυμία είναι να ξαναβρεί η τέχνη τον καθοριστικό της ρόλο στη ζωή μας.

Η αναζήτηση της ουσίας

Με το 2026 να είναι προ των πυλών, οι καλλιτέχνες στρέφουν το βλέμμα τους σε μια χρονιά γεμάτη δημιουργικότητα, ουσία και φως. Οι δηλώσεις τους αποκαλύπτουν μια κοινή επιθυμία: η τέχνη να επαναφέρει την έμπνευση, τη σύνδεση και τη θεραπευτική της δύναμη στη ζωή των ανθρώπων.

Ο Κώστας Μακεδόνας, για παράδειγμα, υποδέχεται τη νέα χρονιά με ευχές για «αυθεντικές εμπνεύσεις, πρωτότυπες συμπράξεις και συναισθηματικές εντάσεις». Υπογραμμίζει ότι μέσω της τέχνης μπορούμε να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και να «συμφιλιωθούμε με τα σκοτάδια μας».

Δημιουργική αφοσίωση

Η Βασιλική Μιχαλοπούλου εύχεται το 2026 να βρει όλους τους δημιουργούς «αφοσιωμένους στην τέχνη», με μελωδίες και λόγια που θα αγγίζουν την ψυχή. Αντίστοιχα, η Μαρία Κουτσουρλή βλέπει την τέχνη ως καταφύγιο και εύχεται να γίνει ξανά «το ασφαλές μέρος του κόσμου», φως στις σκοτεινές στιγμές και αγκαλιά για όσους κουράστηκαν.

Η Νικολίτσα Ντρίζη προσθέτει ότι ευχόμαστε υγεία σωματική και πνευματική, αλλά και τόλμη να αφήνουμε τη φαντασία μας ελεύθερη. Μέσω του μονολόγου «Πες της» του Χρήστου Οικονόμου, επιδιώκει να ταξιδεύει νοητά και πραγματικά, πράττοντας με θάρρος.

Η τέχνη ως γέφυρα

Η Μαρία Μπαλούτσου, από την πλευρά της, περιγράφει τη μάχη της τέχνης μέσα σε μια κοινωνία που την αγνοεί. «Ρομαντικοί και Δον Κιχώτηδες σε πείσμα της τεχνητής νοημοσύνης», γράφει, καλώντας σε φαντασία, συλλογικότητα και ανοικτά μάτια στην ομορφιά που μας περιβάλλει. Αυτή την περίοδο, εμφανίζεται στο Nomsferatu στο Θέατρο 104, ενώ ετοιμάζει το θεατρικό αφιέρωμα στους Monty Pythons.

Ο Κωνσταντίνος Αβράμης εύχεται λιγότερες αλλά πιο ουσιαστικές παραγωγές και καλύτερες συνθήκες εργασίας για τους ανθρώπους της τέχνης. Η τρέχουσα παράσταση «αγωνία ιερή | upward panic» στο ΕΛΕΡ αποτελεί παράδειγμα αυτής της αναζήτησης. Ανάμεσά τους, η ηθοποιός Χριστίνα Δενδρινού συνοψίζει το πνεύμα της νέας χρονιάς λέγοντας: «Μαγεία και ταξίδια για την Τέχνη, προσγείωση, επαγγελματισμός και ασφάλεια για το επάγγελμα».

Η Εύα Οικονόμου Βαμβακά κλείνει τις ευχές με μια προσδοκία για επαναφορά των ισορροπιών και των βασικών αξιών: «Επιστροφή στη βασική παλέτα – στο κίτρινο του ήλιου, στο μπλε των καθαρών βλεμμάτων και στο κόκκινο της ζωής. Απλότητα, Αλληλεγγύη, Αλληλοσεβασμός και Απέραντη Αγάπη».

Αυτές οι φωνές ενώνουν τους καλλιτέχνες σε μια κοινή γραμμή: η τέχνη δεν είναι μόνο ψυχαγωγία. Είναι φως, θεραπεία, γέφυρα επικοινωνίας και μέσο για να ονειρευόμαστε και να δημιουργούμε έναν καλύτερο κόσμο. Ας ελπίσουμε ότι το 2026 θα είναι η χρονιά όπου η τέχνη θα ξαναβρεί τη θέση που της αξίζει στη ζωή μας.