Σαν σήμερα 14 Δεκεμβρίου: Η μάχη για την πρωτιά στο Νότιο Πόλο
Στην παγωμένη άκρη της Γης, δύο άντρες είχαν έναν κοινό στόχο: να γίνουν οι πρώτοι που θα πατήσουν το πόδι τους στον Νότιο Πόλο. Ωστόσο, μόνο ένας θα γινόταν θρύλος, ενώ ο άλλος θα αντιμετώπιζε μια σκληρή μοίρα. Αυτή η ιστορία εκτυλίσσεται κατά την Ηρωική εποχή της εξερεύνησης της Ανταρκτικής, όταν οι πολικές αποστολές ήταν περισσότερο από απλές επιστημονικές αποστολές — ήταν δοκιμασίες ζωής και θανάτου.
Ο Ρόαλντ Άμουνδσεν και η προετοιμασία του
Ο Ρόαλντ Άμουνδσεν, ο Νορβηγός εξερευνητής, φαινόταν να έχει γεννηθεί για τις παγωμένες εκτάσεις. Με πειθαρχία και συστηματική προσέγγιση, είχε ήδη αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία στη ναυσιπλοΐα και είχε μελετήσει το μαγνητικό πεδίο της Γης. Το πιο σημαντικό, όμως, ήταν ότι είχε ζήσει με τους Ινουίτ και είχε μάθει από πρώτο χέρι πώς να επιβιώνει σε ακραίες πολικές συνθήκες. Οι γούνινες ενδυμασίες του, η λιτή διατροφή και η χρήση σκύλων έλκηθρου δεν ήταν τυχαία επιλογές. Όταν άλλοι κατέκτησαν τον Βόρειο Πόλο, αυτός στράφηκε μυστικά στον Νότιο.
Η αποστολή του Ρόμπερτ Σκοτ
Από την άλλη πλευρά, ο Βρετανός Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ ηγήθηκε μιας μεγαλεπήβολης αποστολής, η οποία περιλάμβανε επιστήμονες και γεωλόγους, με την πλήρη υποστήριξη του Λονδίνου. Η κατάκτηση του Πόλου δεν ήταν απλά ζήτημα επιστημονικής αξίας, αλλά και εθνικής υπερηφάνειας για τη Βρετανική Αυτοκρατορία. Ωστόσο, οι επιλογές του Σκοτ αποδείχθηκαν μοιραίες: μηχανοκίνητα έλκηθρα που χάλασαν γρήγορα, πόνι που δεν άντεξαν στο ψύχος και βαριά υφάσματα που πάγωναν πάνω στο σώμα του.
Η αναμέτρηση στον Νότιο Πόλο
Στις 14 Δεκεμβρίου 1911, ο Άμουνδσεν και η ομάδα του έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι που έφτασαν στον γεωγραφικό Νότιο Πόλο. Στήνουν μια μικρή σκηνή, υψώνουν τη νορβηγική σημαία και αφήνουν ένα γράμμα για τον βασιλιά Χάακον, καθώς και ένα σημείωμα προς τον Σκοτ, σε περίπτωση που δεν επέστρεφαν ποτέ. Η καταγραφή της θέσης τους έγινε με ακρίβεια, ώστε να μην υπάρξει αμφιβολία — κάτι που είχε συμβεί στον Βόρειο Πόλο.
Έναν μήνα αργότερα, στις 18 Ιανουαρίου 1912, η ομάδα του Σκοτ φτάνει δεύτερη. Εξαντλημένοι και παγωμένοι από τον αδυσώπητο χειμώνα, βρίσκουν τη νορβηγική σημαία και τη σκηνή. Στο ημερολόγιό του, ο Σκοτ καταγράφει ότι οι χειρότεροι φόβοι του είχαν γίνει πραγματικότητα.
Η τραγωδία της επιστροφής
Η επιστροφή τους ήταν ακόμα πιο σκληρή. Ο Λώρενς Οουτς, αδύναμος να συνεχίσει, βγήκε από τη σκηνή λέγοντας «μπορεί να αργήσω λίγο» και χάθηκε στη χιονοθύελλα. Οι τρεις τελευταίοι άνδρες της ομάδας, συμπεριλαμβανομένου του Σκοτ, εγκλωβίστηκαν μόλις 18 χιλιόμετρα πριν από την αποθήκη ανεφοδιασμού που θα τους έσωζε.
Μήνες αργότερα, η αποστολή Terra Nova ανακάλυψε τη σκηνή θαμμένη στο χιόνι, μαζί με τα σώματα και τα ημερολόγια των εξερευνητών. Δύο άντρες, δύο πορείες και δύο αποτελέσματα που θα έγραφαν ιστορία: ο Άμουνδσεν πέτυχε έναν άψογο θρίαμβο, ενώ ο Σκοτ έγραψε μια από τις πιο γνωστές τραγωδίες της εξερεύνησης.
