Νέα μελέτη αποκαλύπτει τις απώλειες παραγωγικότητας από διαταραχές χρήσης ουσιών στις Η.Π.Α.
Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2023, δείχνει ότι οι διαταραχές χρήσης ουσιών προκάλεσαν σχεδόν 93 δισεκατομμύρια δολάρια σε απώλειες παραγωγικότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτές οι απώλειες προήλθαν από την απουσία από την εργασία, τη μείωση της απόδοσης, την αδυναμία εργασίας και τις απώλειες στην παραγωγικότητα των νοικοκυριών. Η ανάλυση, που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Preventive Medicine από την Elsevier, τονίζει την ανάγκη για στρατηγικές πρόληψης και θεραπείας που να μειώνουν τις επιπτώσεις και το κόστος.
Η σοβαρότητα των απωλειών
«Οι διαταραχές χρήσης ουσιών μπορούν να επηρεάσουν τη γνωστική και συμπεριφορική λειτουργία, οδηγώντας σε απώλειες παραγωγικότητας», δήλωσε η ομάδα ερευνητών από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC). «Ενώ οι ιατρικές δαπάνες και οι πρόωροι θάνατοι που σχετίζονται με αυτές τις διαταραχές έχουν τεκμηριωθεί εκτενώς, οι επιπτώσεις των απωλειών παραγωγικότητας στους εργαζομένους, τις οικογένειες και τους εργοδότες παραμένουν λιγότερο ορατές και συχνά υποεκτιμούνται.»
Μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν πρόσφατα εθνικά δεδομένα από τη National Survey on Drug Use and Health (NSDUH) για ενήλικες άνω των 18 ετών με διαταραχές χρήσης ουσιών, προκειμένου να εκτιμήσουν τα κόστη που σχετίζονται με την απουσία και την αδυναμία εργασίας. Επιπλέον, εξετάστηκαν δύο συχνά παραβλεπόμενοι παράγοντες: η παρουσία στο χώρο εργασίας χωρίς παραγωγικότητα (presenteeism) και η παραγωγικότητα των νοικοκυριών (π.χ. μαγείρεμα, καθαριότητα). Έτσι, προσέφεραν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα του κοινωνικού βάρους που προκαλούν αυτές οι διαταραχές.
Οικονομικές επιπτώσεις
Η ανάλυση εκτιμά ότι οι συνολικές απώλειες παραγωγικότητας ανήλθαν σε 92,65 δισεκατομμύρια δολάρια το 2023 (ανάλυση το 2025), δηλαδή περίπου 3,703 δολάρια ανά ενήλικα με διαταραχή χρήσης ουσιών. Από αυτό το συνολικό κόστος, οι άνδρες ευθύνονται για 61,19 δισεκατομμύρια δολάρια και οι γυναίκες για 31,45 δισεκατομμύρια δολάρια.
Οι συγγραφείς της μελέτης σημειώνουν: «Αυτά τα κόστη είναι συγκρίσιμα με τις άμεσες δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης για διαταραχές χρήσης ουσιών, αποδεικνύοντας την ευρεία οικονομική επίδραση αυτών των διαταραχών. Οι μεγαλύτερες μερίδες προήλθαν από την αδυναμία εργασίας, ακολουθούμενη από την απουσία, υποδεικνύοντας ότι οι οικονομικές ζημίες εκτείνονται πολύ πέρα από τους ιατρικούς λογαριασμούς.»
Στρατηγικές παρέμβασης
Οι ερευνητές επισημαίνουν επίσης τη σημαντική διάσταση των απωλειών που σχετίζονται με την παρουσία στο χώρο εργασίας (13%) και τις απώλειες παραγωγικότητας των νοικοκυριών (10%). Αυτό δείχνει ότι οι παρεμβάσεις που στοχεύουν στη βελτίωση της λειτουργικότητας των εργαζομένων, όχι μόνο της παρουσίας τους, θα μπορούσαν να αποφέρουν σημαντικά οικονομικά οφέλη.
Στο συμπέρασμά τους, οι ερευνητές αναφέρουν: «Η αποτελεσματική πρόληψη και θεραπεία των διαταραχών χρήσης ουσιών απαιτεί ολοκληρωμένες και ηθικά θεμελιωμένες προσεγγίσεις που να αντιμετωπίζουν τόσο τους ατομικούς παράγοντες κινδύνου όσο και τους ευρύτερους κοινωνικούς προσδιοριστές μέσω συντονισμένων προσπαθειών στους τομείς της υγείας, της κοινωνίας και της δικαιοσύνης. Σε μια εποχή που οι εργοδότες και οι πολιτικοί ζυγίζουν τις επενδύσεις στην πρόσβαση στη θεραπεία, τις υποστηρίξεις στο χώρο εργασίας και την πρόληψη, τα αποτελέσματά μας αναδεικνύουν τις πιθανές αποδόσεις τέτοιων επενδύσεων πέρα από τις οικονομίες στην υγειονομική περίθαλψη.»
